The Seven Deadly Sins Test
Aling karakter sa Seven Deadly Sins ang pinakamukhang katulad mo?
Maligayang pagdating sa Britannia, isang mitikong kaharian kung saan nagbabanggaan ang mga banal na kabalyero at sinaunang demonyo. Ang Seven Deadly Sins ay mga maalamat na tulisan na pinangalanan ayon sa kanilang pinakamasamang bisyo, ngunit pinagbuklod ng matinding katapatan at nakatagong trauma. Kung nagtatago ka ng sakit sa likod ng isang masayang ngiti, lumalaban ka para sa kapayapaan nang may tahimik na biyaya, o nagtatago ng isang trahedya sa nakaraan sa likod ng walang ingat na kasakiman, kabilang ka sa pangkat na ito.
Sagutan ang pagsusulit upang matuklasan kung aling tauhan mula sa Pitong Nakamamatay na Kasalanan ikaw.
Tanong 1 ng 40
Binibigyang-timbang ko nang mabigat ang aking mga tungkulin at gagawa ng mga masakit na pagpili kung ito ay nangangahulugan ng pagprotekta sa aking mga tao.
| Hindi Sumasang-ayon | Sumasang-ayon |
BUMALIK SUSUNOD
Ang Pagsusulit sa Pitong Nakamamatay na Kasalanan ay hango sa pamamaraang sikometriko at batay sa pananaliksik tungkol sa mga tauhan ng seryeng animasyon. Nagbibigay ang pagsusulit ng mga puna tulad ng sumusunod:
Meliodas
Si Meliodas ay isang tila masayahing prinsipe ng mga demonyo at may-ari ng isang taberna na itinatago ang napakalaking kapangyarihan sa likod ng walang-pag-aalalang anyo at pagbibiro. Kilala sa kaniyang katapatan at pambihirang talino sa pagbuo ng mga estratehiya, nananatili siyang mahinahon sa mga krisis at nagbibigay ng kalmadong mga utos sa kaniyang pinakamalalapit na kaibigan. Likas sa kaniya ang akuin nang mag-isa ang mabibigat na pasanin sa halip na mabahala ang kaniyang mga kasama. Ngunit sa ilalim ng ngiting parang bata ay nagkukubli ang malalim na pagkakasala at takot na ang sarili niyang mapaminsalang galit ay makasakit sa mga taong pinakamamahal niya. Itinatampok ng kaniyang kuwento ang tensiyon sa pagitan ng panghahawak sa pag-asa at pagdadala ng bigat ng mga pagkakamali sa nakaraan. Pinatutunayan ni Meliodas na ang tunay na lakas ay nasa araw-araw na pakikipaglaban upang mapangalagaan ang liwanag.
Gowther
Si Gowther ay isang mahilig sa mga aklat at androgynous na manika na hinaharap ang mundo sa pamamagitan ng purong lohika at mapag-eksperimentong pagkamausisa. Dahil madalas niyang gawing usaping pangkaisipan ang mga damdamin, pinag-aaralan niya kung paano nakikisalamuha ang mga tao na para bang natututo siya ng isang banyagang konsepto. Dahil wala siyang likas na pakikiramdam sa damdamin ng iba, sinasabi niya nang walang pansala ang masasakit na katotohanan at nilalabag ang mga pamantayang panlipunan dahil hindi niya maunawaan kung bakit nagagalit ang iba. Sa ilalim ng mapanuring pagkalayo sa damdamin ay may malalim na takot sa sakit; minsan ay tuluyan niyang pinigil ang kaniyang mga damdamin upang maiwasan ang matinding paghihirap ng pagkawala. Itinatampok ng kaniyang kuwento ang tensiyon sa pagitan ng kaligtasang dulot ng pamamanhid ng damdamin at ng magulong pangangailangan sa pakikipag-ugnayan. Kinakatawan ni Gowther ang malamya ngunit taimtim na pagnanais na maunawaan ang iba, at ipinapaalala sa atin na ang pakikiramdam sa damdamin ng iba ay isang pasiya.
King
Si King ay isang mahinahon at balisang tagapagtanggol at Hari ng mga Diwata na lumulutang sa ibabaw ng kaguluhan ngunit pasan ang pinakamabigat na pagkakasala sa kaniyang gubat. Madalas siyang nagsisilbing makulit na tagapagsauli sa katinuan ng kaniyang pangkat ng mga kaibigan; pinangangaralan niya ang iba tungkol sa mga padalus-dalos na plano at nahihirapang sabihin nang tuwiran ang kaniyang tunay na damdamin. Dahil sensitibo siya sa pagtanggi, mapagprotekta siyang nagmamasid mula sa gilid. Bagaman kapag nahaharap sa takot na mabigo ay karaniwan siyang nagpapaliban at umiiwas, gagawa siya ng napakasakit na mga pasiya upang mapangalagaan ang kaniyang mga kababayan. Itinatampok ng kaniyang kuwento ang tensiyon sa pagitan ng nakapaparalisang bigat ng mga pagkakamali sa nakaraan at ng pangangailangang akuin ang mga responsibilidad nang may sapat na gulang. Sinasalamin ni King ang pakikibaka ng tao na mapagtagumpayan ang pagkaparalisa ng damdamin, at ipinapaalala sa atin na ang tunay na debosyon ay nangangailangan ng pagharap sa ating mga kawalang-katiyakan.
Merlin
Si Merlin ay isang malamig magsalita, mapanuyang utak ng mga pakana at makinang na mahikera na ang pinakamalaking paghahangad ay kaalaman at ganap na kahusayan. Sa paniniwalang binibigyang-katwiran ng mga layunin ang mga paraan, bumubuo siya ng masalimuot na mga estratehiya upang maisakatuparan ang kaniyang dakilang pangitain. Higit niyang iginagalang ang kakayahan kaysa sa tradisyonal na awtoridad, at madalas niyang itinatago ang mahahalagang impormasyon maging sa sarili niyang mga kakampi upang mapanatili ang kontrol. Bagaman kumikilos siya nang walang-awang praktikal, itinatago ng kaniyang walang humpay na paghahangad ng kapangyarihan ang isang nakabaong kalungkutan. Itinatampok ng kaniyang kuwento ang tensiyon sa pagitan ng walang hangganang pagkamausisa sa kaalaman at ng halagang etikal ng pag-una sa malalaking plano kaysa sa tapat na mga ugnayan. Sinasalamin ni Merlin ang panganib ng pagbubukod sa sarili sa paghahangad ng kaganapan, at pinatutunayan na maging ang pinakamasisinop na isipan ay palihim na naghahangad ng pagiging kabilang.
Escanor
Si Escanor ay isang marupok at palaging humihingi ng paumanhin na tagapagsilbi sa taberna, at isang naglalagablab na mandirigmang tila diyos na lubhang nag-iiba ang pagkatao ayon sa oras ng araw. Sa kaniyang tugatog, pakiramdam niya ay nasa ganap na pinakamataas na kalagayan siya, higit sa lahat ng iba, mapag-utos at palabas kung umasta sa pagmamataas, at ayaw umatras kahit laban sa mga diyos. Gayunman, sa ilalim ng pagmamataas na iyon ay isang mahiyain at malungkot na taong nilalamon ng hiya at takot na tanggihan. Itinatampok ng kaniyang kuwento ang tensiyon sa pagitan ng may-tiwalang mga pagpapanggap na isinusuot natin upang mabuhay at ng mga kawalang-katiyakang umaaligid sa atin sa dilim. Kinakatawan ni Escanor ang pakikibaka ng pamumuhay na may matinding pagkakahati ng pagkatao, at ipinapaalala sa atin na ang tunay na tapang ay ang pagsasakripisyo ng lahat para sa mga taong sa wakas ay itinuturing kang isang tao.
Ban
Si Ban ay isang mayabang at mahilig sa panganib na mandirigma at dating magnanakaw na hindi namamatay, na nagkukubli ng malalim na malungkot na ubod ng damdamin sa likod ng kaswal na pagkamakasarili. Padalus-dalos at masayang sumasalakay sa mga tunggalian, umaasa siya sa purong tatag sa halip na sa masusing mga taktika. Lubos ang pagwawalang-bahala niya sa mga batas at titulo; walang anuman siyang pinahahalagahan nang higit sa marubdob niyang katapatan sa kaniyang pinakamatalik na mga kaibigan. Sa ilalim ng mapanuyang pagmamayabang ay isang taong sugatan ng pagkakasala ng nakaligtas at ng napakasakit na takot na iwanan. Itinatampok ng kaniyang kuwento ang tensiyon sa pagitan ng pag-iimbak ng seguridad matapos ang habambuhay na pagkakait at ng pagkatutong bumitaw alang-alang sa iba. Kinakatawan ni Ban ang magulong paglalakbay mula sa pansariling pakikibaka upang mabuhay tungo sa sukdulang pagsasakripisyo ng sarili, at pinatutunayan na ang mga taong wasak ay maaaring magmahal nang buong tindi.
Elizabeth Liones
Si Elizabeth Liones ay isang mahinahon at maunawaing prinsesa at manggagamot na naniniwalang dapat magpakita ng habag kahit sa mga nakagawa ng kakila-kilabot na mga bagay. Pinatatakbo ng di-natitinag na tapang sa moralidad, mas gugustuhin niyang makipagkasundo sa isang kaaway na mapanganib kaysa gumamit ng karahasan. Ang pangunahing lakas niya ay ang kahandaang iharap ang sarili sa panganib upang mapangalagaan ang mga inosenteng tao, anuman ang kaniyang mga pisikal na limitasyon. Sa kabila ng kaniyang pagiging mapayapa at magalang na asal, sasalungat siya sa awtoridad kapag naging malupit ang bersiyon nito ng katarungan. Itinatampok ng kaniyang kuwento ang tensiyon sa pagitan ng mapangarap na kapayapaan at ng praktikal na mga panganib ng malupit na mundo. Ipinapaalala ni Elizabeth na hindi nangangailangan ng espada ang tunay na katapangan.
Diane
Si Diane ay isang napakalaki at madaling matangay ng damdaming mandirigmang higante na ang napakalaking lakas ay kabaligtaran ng pagnanais niyang ituring na karaniwan. Dahil puso ang pinangungunahan niya, mabilis siyang magselos, magalit, o umiyak kapag nasasaktan. Kilala siya sa kaniyang mga kawalang-katiyakan, ayaw niya ng tunggalian at mas gusto ang payapang mga araw kasama ang mga kaibigan. Gayunman, sa kabila ng kaniyang parang-batang pagkapit at pagkainggit sa mga taong madaling nakikibagay, nakapagtitipon siya ng paputok na tapang kapag nanganganib ang isang mahal niya. Itinatampok ng kaniyang kuwento ang tensiyon sa pagitan ng pakiramdam na palagi kang sobra at ng pagkatutong yakapin ang iyong natatanging pagkakakilanlan. Sinasalamin ni Diane ang pangkalahatang paglalakbay tungo sa pagtanggap sa sarili, at pinatutunayan na ang tunay na lakas ay nagmumula sa buong pagtanggap sa kung sino ka talaga.
English
Español
Português
Deutsch
Français
Italiano
Polski
Română
Українська
Русский
Türkçe
العربية
فارسی
日本語
한국어
ไทย
汉语
Tiếng Việt
Filipino
हिन्दी
Bahasa 