Test Elfen Lied

Test Elfen Lied czerpie inspirację z metod psychometrycznych i opiera się na badaniach nad postaciami z serialu anime. Test dostarcza informacji zwrotnej, takich jak:

Lucy

Lucy jest budzącą respekt dikloniuszką, która przetrwała wiele, a jej zatwardziała powłoka skrywa rozpaczliwe pragnienie akceptacji. Ukształtowana przez okrucieństwo doświadczone w dzieciństwie i zamknięcie w ośrodku, odpowiada przytłaczającą siłą, ilekroć wyczuje zdradę lub zagrożenie. Jednak pod jej zabójczą mocą i strzeżoną niezależnością kryje się rozdarta osobowość, która tęskni za domowym ciepłem i czułością. Przechodzi od bezwzględnej walki o przetrwanie do dziecięcej bezbronności, zaciekle chroniąc nieliczne osoby, które okazują jej szczerą życzliwość. Nawiedzana przez krzywdy wyrządzone w akcie zemsty, czuje głębokie wyrzuty sumienia, a zarazem spodziewa się nieuchronnego odrzucenia. Jej największym wyzwaniem jest odkrycie, czy po doznaniu i zadaniu tak wielkiego bólu może kiedykolwiek uzyskać prawdziwe przebaczenie.

Kouta

Kouta jest łagodnym studentem, którego odruchowa życzliwość staje się stabilnym punktem w chaotycznym świecie. Gdy spotyka porzuconych lub przestraszonych outsiderów, najpierw oferuje im jedzenie, schronienie i bezwarunkową cierpliwość, zamiast traktować ich z nieufnością. Rozładowuje napięcia dzięki spokojnemu zrozumieniu i chętnie naraża się na niebezpieczeństwo, by chronić bezbronnych. Jednak pod tą niezawodną, codzienną rutyną skrywa głęboki dziecięcy smutek i wyparte wspomnienia. Radzi sobie z żałobą, całkowicie skupiając się na codziennej opiece nad innymi i unikając bolesnej prawdy, dopóki nie musi się z nią zmierzyć. Pozostaje niezłomnie lojalny, nawet gdy ochrona innych zakłóca jego własny spokój.

Mayu

Mayu jest ostrożną uciekinierką, której cicha empatia sprawia, że walka o przetrwanie zmienia się w zaciekłą troskę o innych. Uciekła z przemocowego domu i zamieszkała na ulicy ze swoim wiernym psem, dlatego podchodzi do świata z ogromną czujnością. Nieustannie wypatruje oznak odrzucenia i dla własnego bezpieczeństwa unika osób sprawujących władzę. Bojąc się, że będzie ciężarem, nawykowo umniejsza własne potrzeby i waha się, czy przyjąć nawet podstawowe przejawy życzliwości. Pod tą powściągliwą uprzejmością kryje się jednak wielka odwaga moralna. Gdy zagrożona jest inna bezbronna osoba lub zwierzę, bez wahania zabiera głos, a ukojenie i poczucie bezpieczeństwa odnajduje w wybranej rodzinie, którą pomaga stworzyć.

Mariko

Mariko jest przetrzymywaną w zamknięciu, niezwykle potężną dikloniuszką, której zabójcza agresja skrywa rozpaczliwe pragnienie rodzicielskiej miłości. Wychowywana w całkowitej izolacji w ośrodku badawczym, traktuje zniszczenie jak dziecięcą zabawę i używa swojej ogromnej siły, by zmusić świat do zwrócenia na nią uwagi. Złośliwie atakuje każdego, kto otrzymuje miłość, której jej odmówiono, a napędza ją ogromna zazdrość wobec osób mających rodzinę. Jednak pod okrutną, kpiącą powierzchownością wciąż kryje się mała dziewczynka spragniona uczuć. Gdy ktoś okazuje jej prawdziwe ciepło i dodaje otuchy, jej wrogość natychmiast ustępuje miejsca łagodnej bezbronności, odsłaniając dziecko, które pragnęło jedynie akceptacji.

Kurama

Kurama jest obciążonym poczuciem winy dyrektorem ośrodka badawczego, którego obowiązki zawodowe nieustannie zderzają się z rodzicielskim instynktem. Pracuje w sztywnej i okrutnej instytucji, nadzorując niebezpieczne działania związane z przetrzymywaniem dikloniuszy, a jednocześnie po cichu dźwiga ogromne poczucie winy z powodu otaczającego go cierpienia. Zmaga się z dawnymi kompromisami, wiedząc, że jego podporządkowanie umożliwiło krzywdzenie bezbronnych podopiecznych. Zamiast otwarcie sprzeciwiać się władzy, ucieka się do potajemnych działań i dyskretnych gestów troski, by chronić osoby powierzone jego opiece. Rozdarty między lojalnością wobec instytucji a pragnieniem ochrony niewinnych, ma ciężkie sumienie i jest gotów poświęcić siebie, by naprawić dawne błędy.

Bando

Bando jest agresywnym członkiem Oddziału Specjalnego Szturmowego, który żyje dla intensywnej walki i osobistego rewanżu. Każdy kryzys rozwiązuje przez bezpośrednią konfrontację, mierząc własną wartość zdolnością do pokonania niebezpiecznych przeciwników. Nawet po doznaniu druzgocących obrażeń nie zamierza się wycofać, a wrogością i brawurą ukrywa wszelkie oznaki słabości. Oficjalne rozkazy i hierarchia instytucji niewiele dla niego znaczą, gdy stają na drodze do celu. Pod szorstką powierzchownością i bezwzględnym usposobieniem kryje się jednak sztywny kodeks osobisty. Nie znosi niespłaconych przysług, wyrównuje wszystkie rachunki i przekuwa nieustępliwą wściekłość w dowód, że żadna porażka nie złamie jego dumy.

Yuka

Yuka jest oddaną opiekunką i kuzynką, której praktyczna troska spaja Dom Klonowy. Zajmuje się codziennymi obowiązkami domowymi, gotuje posiłki i przyjmuje pod swój dach zagubionych outsiderów potrzebujących schronienia. Pod jej niezawodnym przywództwem w domu kryje się głęboki lęk przed tym, że zostanie zastąpiona lub zapomniana. Od dzieciństwa żywi romantyczne uczucia do Kouty, dlatego często zmaga się z zazdrością i brakiem pewności siebie, gdy jego uwaga kieruje się ku innym. Choć jej frustracja czasem prowadzi do ostrych kłótni, współczucie niezmiennie bierze górę nad urazą. Przekształca niestabilny dom w wybraną rodzinę, wykorzystując zwyczajne gesty troski, by chronić bliskich i zapewnić sobie poczucie przynależności.

Nana

Nana jest łagodną dikloniuszką poddaną badaniom, która pragnie jedynie miłości, poczucia, że jest potrzebna, i akceptacji jako członkini rodziny. Wychowywana w zamknięciu w laboratorium, mocno przywiązuje się do osób pełniących rolę rodziców i pozostaje niezwykle współczująca mimo doznanego okrutnego traktowania. Choć dysponuje śmiercionośnymi mocami telekinetycznymi, nie chce nikogo krzywdzić i świadomie wybiera życzliwość zamiast odwetu. Przyzwyczajając się do zwyczajnego domu, często gorączkowo rzuca się w wir codziennych obowiązków, bo boi się, że ktoś uzna ją za nieprzydatną lub niechcianą. Jest bardzo lojalna i nieustannie wybiera pojednanie oraz poczucie przynależności zamiast żywienia urazy.