Test 7 cnót niebiańskich
Która cnota niebiańska jest w Tobie najsilniejsza?
Od ponad piętnastu stuleci siedem cnót niebiańskich stoi naprzeciw siedmiu grzechów głównych jako najlepiej znana zachodniemu światu mapa ludzkiej dobroci. Zaczerpnięta od pisarzy moralnych późnej starożytności i średniowiecza, każda cnota odpowiada jednemu grzechowi: pokora – pysze, hojność – chciwości, czystość – pożądliwości, życzliwość – zazdrości, umiarkowanie – obżarstwu, cierpliwość – gniewowi, a pracowitość – lenistwu. Większość z nas ma jedną cnotę, która przychodzi nam naturalniej niż pozostałe.
Rozwiąż quiz, aby odkryć, która z siedmiu cnót niebiańskich jest w Tobie najsilniejsza.
Test 7 grzechów głównych spogląda na drugą stronę bilansu: wadę, która najbliżej Ci towarzyszy.
Pytanie 1 z 35
Gdy już zdecyduję się coś zrobić, od razu zaczynam.
| Nie zgadzam się | Zgadzam się |
POWRÓT NASTĘPNE
Test 7 cnót niebiańskich inspirowany jest metodologią psychometryczną i opiera się na klasycznym katalogu cnót obecnym w chrześcijańskiej tradycji moralnej. Test udziela informacji zwrotnych, takich jak poniższe:
Czystość
Czystość jest wśród cnót stałym płomieniem: pożądaniem trzymanym na właściwym miejscu, tak aby pociąg służył miłości, a nie nią rządził. Osoby z silną czystą żyłką nie są zimne; czują ten sam pociąg co wszyscy, ale same wybierają, kiedy i gdzie za nim podążyć. Zwykle dotrzymują słowa w sprawach serca, poważnie traktują bliskość i znajdują więcej radości w głębi niż w nowości. Tradycja przeciwstawiała czystość pożądliwości, a nie przyjemności: jej celem nigdy nie było ugaszenie ognia, lecz niedopuszczenie, by spalił dom. Jej cichą siłą jest prawość – życie, którego prywatne wybory zgadzają się z publicznymi obietnicami – a jej darem dla innych jest zaufanie, którego nie trzeba sprawdzać.
Pokora
Pokora jest fundamentem wśród cnót, tym, które tradycja stawiała naprzeciw pychy, korzenia wszystkich grzechów. Nie polega na myśleniu o sobie gorzej, lecz na myśleniu o sobie mniej: to trafny obraz własnych darów i ograniczeń, przyjmowany bez lęku. Osoby z silną pokorną żyłką chętnie przyznają się do błędów, bez zażenowania proszą o pomoc i słuchają tak, jakby rozmówca mógł wiedzieć coś, czego one nie wiedzą. Często są bardziej zdolne, niż dają po sobie poznać, a ich kompetencja nie ciąży im ani innym. Starożytni pisarze widzieli w pokorze glebę, w której wyrasta każda inna cnota, ponieważ pozwala ona człowiekowi się uczyć. Jej nagrodą jest wolność: nie mając niczego do obrony, pokorny może uczyć się od każdego i cieszyć się doskonałością innych tak samo jak własną.
Umiarkowanie
Umiarkowanie jest cnotą miary: sztuką wystarczającej ilości. Tradycja przeciwstawia je obżarstwu; rządzi ono każdym apetytem, od jedzenia i picia po ekrany, zakupy i dokładki każdej przyjemnej rzeczy. Osoby z silną umiarkowaną żyłką w pełni cieszą się dobrymi rzeczami, ale zatrzymują się, zanim przyjemność zamieni się w samo jej kontynuowanie; znają różnicę między ucztą a nałogiem. Dalekie od pozbawionej radości, osoby umiarkowane często smakują więcej niż ktokolwiek, bo przyjemność zachowuje smak, gdy się ją dawkuje. Starożytni filozofowie zaliczali umiarkowanie do czterech cnót kardynalnych, a jego lekcja jest łagodna: umiar nie jest wyrzeczeniem, lecz uwagą, formą samokontroli, która zauważa, kiedy jest się sytym, oraz wolnością bycia panem własnych pragnień, a nie ich sługą.
Życzliwość
Życzliwość jest cnotą ciepła, odpowiedzią tradycji na zazdrość: tam, gdzie zazdrość mierzy powodzenie bliźniego i mu go zazdrości, życzliwość pragnie dla bliźniego dobra i cieszy się nim. Osoby z silną życzliwą żyłką dostrzegają, co inni robią dobrze, i mówią o tym, cieszą się z sukcesu przyjaciela, nie licząc punktów, i chętnie pozwalają, by światło reflektorów padło na kogoś innego. Ich uwaga zwraca się na zewnątrz; to często one pamiętają o urodzinach, odzywają się po złych wieściach i sprawiają, że nowi czują się jak u siebie. Życzliwość nie jest miękkością, bo hojność wobec rywala może wymagać odwagi, ale z pewnością czyni życie lżejszym. Dawni moraliści cenili ją, ponieważ leczy zarówno dającego, jak i obdarowanego: jak wdzięczność, nawyk życzenia innym dobrze pozostawia niewiele miejsca na porównania.
Cierpliwość
Cierpliwość jest wśród cnót chłodną wodą, lekarstwem tradycji na gniew: siłą, by znosić zwłokę, prowokację i niesprawiedliwość, nie dając się im ponieść. Osoby z silną cierpliwą żyłką zachowują równowagę, gdy inni wybuchają, dają drugie szanse i puszczają w niepamięć dawne urazy, zamiast je pielęgnować. Ich spokój nie jest obojętnością; często bardzo zależy im na sprawiedliwości, ale wolą odpowiadać na krzywdy zrozumieniem i stałą stanowczością niż gorączką. Cierpliwość daje im szeroką perspektywę: potrafią czekać, aż rzeczy dojrzeją, aż ludzie się zmienią, i aż gniew ostygnie, zanim się odezwą. Średniowieczni pisarze nazywali ją strażniczką pozostałych cnót, ponieważ cierpliwy umysł ma przestrzeń, by wybrać swoją reakcję, zamiast jedynie reagować.
Pracowitość
Pracowitość jest cnotą pilności, lekarstwem tradycji na lenistwo: stałą wolą, by zaczynać, trwać i kończyć to, co ważne. Osoby z silną pracowitą żyłką szybko zabierają się do zadań, chętnie biorą na siebie odpowiedzialność i znajdują satysfakcję w pracy dobrze wykonanej, a nie tylko wykonanej. Często to na nich polegają inni: kolega, który dotrzymuje terminu, i przyjaciel, który doprowadza sprawy do końca. Dawni mnisi rozumieli, że lenistwo jest znużeniem ducha równie dobrze jak ciała, więc pracowitość to coś więcej niż zajętość; to troska uczyniona widoczną, uwaga poświęcona pracy, która jest przed Tobą. Jej darem jest rozpęd: dla pracowitych wysiłek staje się nawykiem, a nie zmaganiem, a drobne kroki każdego dnia składają się na rzeczy trwałe.
Hojność
Hojność jest cnotą szczodrości, przeciwieństwem chciwości w tradycji, a w najpełniejszym sensie – miłością, która wieńczy wszystkie pozostałe. Osoby z silną hojną żyłką dzielą się tym, co mają, pomagają, nie prowadząc rachunków, i dają swój czas i uwagę równie swobodnie jak pieniądze. Rzeczy leżą lekko w ich rękach; wolą, by ktoś, kto ich potrzebuje, dobrze ich użył, niż by leżały bezpiecznie w szufladzie. Ich szczodrość często wyrasta z poczucia, że same wiele otrzymały. Średniowieczni pisarze nazywali hojność największą z cnót, ponieważ wiąże ludzi ze sobą, a odkryciem osoby hojnej jest to, czego chciwość nigdy nie odkryje: to, co się rozdaje, nie zostawia luki, lecz tworzy miejsce na więcej.
Najczęściej zadawane pytania
Co mierzy Test 7 cnót niebiańskich?
Dopasowuje Twoje odpowiedzi z samooceny do siedmiu klasycznych cnót, abyś zobaczył, która z nich jest w Tobie najsilniejsza.
W jaki sposób przedstawiane są wyniki?
Wynik ma służyć rozrywce i autorefleksji, a nie diagnozie czy formalnej ocenie.
Skąd pochodzi lista siedmiu cnót?
Każda cnota jest tradycyjnym przeciwieństwem jednego z siedmiu grzechów głównych; to zestawienie wywodzi się z chrześcijańskiej tradycji moralnej i zostało spopularyzowane w średniowieczu.
Co oznacza wysoki wynik w skali Cierpliwości w tym teście?
Oznacza, że opisałeś siebie jako osobę, którą trudno rozgniewać, która szybko puszcza urazy w niepamięć i potrafi zachować spokój, gdy inni Cię prowokują.
Czy test opiera się na współczesnych skalach klinicznych, czy na klasycznym katalogu cnót?
Inspiruje się metodami psychometrycznymi, ale swoje kategorie czerpie z klasycznego katalogu cnót, a nie ze skal klinicznych.
English
Español
Português
Deutsch
Français
Italiano
Polski
Українська
Русский
Türkçe
العربية
日本語
한국어
ไทย
汉语
Tiếng Việt
Bahasa 