آزمون بلو پریود

آزمون بلو پریود از روش‌شناسی روان‌سنجی الهام گرفته و بر پژوهش دربارهٔ شخصیت‌های مجموعهٔ انیمه استوار است. این آزمون بازخوردهایی مانند موارد زیر ارائه می‌کند:

یاتورا یاگوچی

یاتورا یاگوچی دانش‌آموز ممتاز و سخت‌کوشی است که درمی‌یابد تا آن زمان زندگی‌اش را با خلبان خودکار پیش برده و با وسواس و اضطراب خود را به دنیای هنر می‌اندازد. او در آغاز دانش‌آموزی محبوب با نمره‌های خوب و لبخندی ساختگی است و با به‌کارگیری مهارت‌های اجتماعیِ آموخته‌شده، دیگران را راضی نگه می‌دارد و خواسته‌های خودش را سرکوب می‌کند. دیدن زیبایی صبحی آبی در شیبویا این نقاب را ترک می‌اندازد و او را به سوی دانشگاه هنر توکیو می‌کشاند. ویژگی‌های تعیین‌کنندهٔ او اخلاق کاری خستگی‌ناپذیر و ناامنی عمیق‌اند. او پیوسته خود را با نابغه‌ها مقایسه می‌کند، بیش از اندازه کار می‌کند و وقتی خونسردی‌اش از هم می‌پاشد، دچار کهیر ناشی از استرس می‌شود.

یوتاسوکه تاکاهاشی

یوتاسوکه تاکاهاشی نابغه‌ای تندخو است که درخشش فنی‌اش تنها با کم‌حرفی عاطفیِ عمیقش برابری می‌کند. او به‌عنوان هنرمندی بااستعداد، با رفتاری صریح و سرد با جهان روبه‌رو می‌شود؛ رفتاری که سپری در برابر آسیب‌پذیریِ ناشی از ناامنی‌های خودش است. اغلب از کسانی که به نظر می‌رسد مسیر آسان‌تری در زندگی دارند، دلخور است و موفقیتشان را یادآور انزوای خود می‌بیند. هرچند با حرف‌های گزنده دیگران را از خود می‌راند، گاهی دغدغه‌ای آرام و صادقانه نسبت به همسالانش نشان می‌دهد. سفر او با بار سنگینِ بااستعداد بودن و ترس مداوم از این تعریف می‌شود که هویتش یکسره به هنرش گره خورده باشد.

هاروکا هاشیدا

هاروکا هاشیدا علاقه‌مندِ نامتعارف و از نظر فکری بازیگوشِ هنر است که تجربهٔ زیبایی‌شناختی را بر خودِ آفرینش ترجیح می‌دهد. او اغلب ناامنی‌های عمیق‌تر و تردیدهای حرفه‌ای‌اش را پشت نقابی از دانش دایرةالمعارفیِ هنر و رفتاری شوخ و سرخوش پنهان می‌کند. با آن‌که بسیار دقیق و از نظر اجتماعی درگیر است، اغلب با بذله‌گویی از موضوعات شخصی یا احساس ناکافی بودنِ کار هنری خودش طفره می‌رود. او به‌شدت کنجکاوِ جهان است، اما با این ترس دست‌وپنجه نرم می‌کند که شاید برای منتقد بودن مناسب‌تر از آفریننده بودن باشد و اغلب این آسیب‌پذیری را با سرخوشیِ نمایشی می‌پوشاند.

ریوجی آیوکاوا

ریوجی آیوکاوا دانشجوی هنر پرزرق‌وبرق و تندزبانی است که اعتمادبه‌نفس نشان می‌دهد، اما در سکوت زیر بار طرد خانوادگی و تعارض هویتی از هم می‌شکند. ریوجی که با هنجارهای جنسیتی هم‌خوان نیست، از مد جسورانه و زبان بامزه و زنانه به‌عنوان شکلی از خودبیانگری و زرهی اجتماعی استفاده می‌کند. زیر این ظاهر روشن و کاریزماتیک، فردی به‌شدت مضطرب قرار دارد که می‌کوشد در محیطی دوام بیاورد که از او می‌خواهد با هنجارهای سنتی سازگار شود. ریوجی میان خودنماییِ شجاعانه و خودبیزاری در نوسان است و اغلب با طنز و نمایش، از دردِ درک‌نشدن طفره می‌رود. در نهایت، شخصیتی تاب‌آور است که برای حق دیده و دوست داشته شدن به‌عنوان خودِ اصیلش مبارزه می‌کند.

ماکی کووانا

ماکی کووانا دانشجوی هنر بااستعداد و پرانرژی‌ای است که با سایهٔ سنگین خانوادهٔ موفقش دست‌وپنجه نرم می‌کند. او که وارثِ یک دودمان هنری است، چشم منحصربه‌فردی برای ترکیب‌بندی و اخلاق کاری‌ای دارد که اغلب همسالانش را شگفت‌زده می‌کند. با وجود گرمای رفتارش و گرایشش به استفاده از غذا و شوخی برای ایجاد حس جمع میان همکلاسی‌ها، عقدهٔ حقارت عمیقی در خود دارد. اغلب به توانایی‌های خودش شک می‌کند و موفقیت‌هایش را از دریچهٔ انتظارات خانوادگی و ترس‌های خرافی می‌بیند. ماکی حضوری متعهد و حمایتگر است که اضطراب درونی‌اش را با تمرکز بر نیازهای دیگران پنهان می‌کند.

ماساکو سائیکی

ماساکو سائیکی معلم هنر آرام و رازآلودی است که برای دانش‌آموزانش نیرویی ثبات‌بخش به شمار می‌آید. او میان نقش معلم دبیرستان بودن و ادارهٔ کلاس خصوصیِ طراحی خودش تعادل برقرار می‌کند و پایبندی مادام‌العمرش به رشد هنری را نشان می‌دهد. رفتار ملایم و مادربزرگ‌وارش، بصیرت حرفه‌ایِ زیرکانه‌ای را می‌پوشاند که به او امکان می‌دهد دقیقاً تشخیص دهد چه زمانی دانش‌آموزی باید عادت‌های خشک خود را بشکند. او هنر را زبانی فراتر از واژه‌ها می‌داند و آزمودن را به کمال‌گرایی ترجیح می‌دهد. با آن‌که راهنمایی آرام و حمایتگر باقی می‌ماند، زندگی خصوصی و بی‌سروصدایی دارد که از جاه‌طلبی عمیق و شخصی‌ای فراتر از دیوارهای کلاس حکایت می‌کند.

مارو موری

مارو موری نقاش رنگ‌روغن آرام و بسیار متمرکزی است که مهربانی بی‌سروصدا و فلسفهٔ منضبطش اشتیاق یاتورا به هنر را شعله‌ور می‌کند و الگویی از زندگیِ بناشده بر تمرین، نه استعداد، پیش روی او می‌گذارد. او که دانش‌آموز سال‌بالاترِ خوش‌قلب و آرام‌گفتاری در باشگاه هنر دبیرستان است، به یاتورا خوش‌آمد می‌گوید و او را جدی می‌گیرد و به دنیایی دعوتش می‌کند که در آن تلاش اهمیت دارد. ویژگی‌های اصلی او فروتنی و تمرکزی نزدیک به هراس‌انگیز است. اصرار دارد که استعداد ذاتی وجود ندارد و تنها مهارت و تجربه است که اهمیت دارد. زیر رفتار ملایمش، اخلاق کاری پولادین و باوری به انباشت تدریجی نهفته است. او مجسم‌کنندهٔ این اندیشه است که نتایج خارق‌العاده از انتخاب‌های عادی و تکرارشونده پدید می‌آیند.