آزمون ابوت المنتری

آزمون ابوت المنتریِ آیدی‌آرلبز از روش‌شناسی روان‌سنجی الهام گرفته و بر پژوهش دربارهٔ شخصیت‌های این مجموعه استوار است. این آزمون بازخوردهایی مانند موارد زیر ارائه می‌کند:

آوا کولمن

آوا کولمن مدیر مدرسه است که خودمحوریِ پرزرق‌وبرق و جاه‌طلبی‌اش برای اینفلوئنسرشدن، غریزه‌ای شگفت‌آور و تیز برای بقا را پنهان می‌کند. او ابتدا با باج‌گیری به این مقام می‌رسد و مدرسه را پس‌زمینه‌ای برای برند شخصی و محتوای شبکه‌های اجتماعی خود می‌بیند. با اینکه بارها کارکنان را دست می‌اندازد و ظاهر و منافع خودش را در اولویت می‌گذارد، هوش راهبردیِ پنهانی دارد که هنگام روبه‌روشدن مدرسه با تهدیدهای واقعی آشکار می‌شود. آوا استاد منحرف‌کردن بحث است و برای پنهان‌کردن ناامنی‌هایش از شوخ‌طبعی و بی‌اعتنایی نمایشی استفاده می‌کند. با ذهنیت فردی فرصت‌شناس در دیوان‌سالاری پیش می‌رود و نشان می‌دهد هرگاه تصمیم بگیرد اهمیت بدهد، می‌تواند مدافعی مؤثر، هرچند نامتعارف، باشد.

گرگوری ادی

گرگوری ادی معلم کلاس اول است و با دقتی حساب‌شده و خویشتن‌دار به کارش می‌پردازد؛ دقتی که میل عمیق‌تر او به ثبات را پنهان می‌کند. او مردِ عادت‌ها و نظام‌هاست و اغلب برای کنارآمدن با آشوب پیش‌بینی‌ناپذیر محیط یک مدرسهٔ دولتی به منطق تکیه می‌کند. هرچند ممکن است نزد همکارانش سرد یا خشک به نظر برسد، رفتارش از نیاز به حفظ کنترل در جهانی ریشه می‌گیرد که اغلب طاقت‌فرساست. بیش از هر چیز برای شایستگی و تسلط ارزش قائل است، اما می‌آموزد آسیب‌پذیری و پیوندی واقعی را بپذیرد. در نهایت قهرمانی ناخواسته است که دانش‌آموزانش را در اولویت می‌گذارد و به‌آرامی از خشکی ظاهر تدافعی‌اش می‌کاهد.

ملیسا شمِنتی

ملیسا شمِنتی معلم کلاس دوم و اهل جنوب فیلادلفیاست که نقش کارراه‌اندازِ غیررسمی مدرسه را دارد. او با وفاداریِ سرسختانه، غریزه‌های برخاسته از تجربهٔ خیابان و فهرستی از ارتباطات مشکوک شناخته می‌شود؛ ارتباطاتی که مرتب از آن‌ها برای فراهم کردن منابع دانش‌آموزانش استفاده می‌کند. با اینکه تصویری از استقلالی سخت و تزلزل‌ناپذیر نشان می‌دهد، جنبه‌ای نرم‌تر را پنهان می‌کند که برای جامعه و مراقبت عمیق و محافظانه از همکارانش ارزش قائل است. تناقض اصلی او در کشمکش میان میلش به اتکا به خود و نیازش به صمیمیت واقعی است. او با رویارویی و اقدام مستقیم با تعارض برخورد می‌کند و همواره نیازهای حلقهٔ نزدیکانش را بر پیرویِ سخت‌گیرانه از قوانین دیوان‌سالارانه مقدم می‌دارد.

آقای جانسون

آقای جانسون سرایدار مرموز و حکیمِ حقه‌باز ابوت المنتری است. نقش دروازه‌بان مدرسه را دارد و با آمیزه‌ای از شوخ‌طبعی خشک و خردی پیش‌بینی‌ناپذیر میان کارکنان و دانش‌آموزان رفت‌وآمد می‌کند. هویتش با گذشته‌ای گسترده و باورنکردنی تعریف می‌شود؛ از مدال‌آور المپیک تا نامزد سیاسی، که آن را در قالب داستان‌ها و نظریه‌های توطئه‌آمیز عجیب بازگو می‌کند. زیر ظاهر نامتعارفش عضوی ریشه‌دار در جامعه نهفته که سازوکارهای درونی مدرسه را بهتر از هر کس می‌شناسد. قوانین رسمی را پیشنهادهایی انعطاف‌پذیر می‌داند و ترجیح می‌دهد با شوخی‌های رمزآلود راهنمایی کند. در نهایت نمایندهٔ نیروی کاری ضروری و اغلب نادیده‌گرفته‌شده‌ای است که حضور ثابت و بی‌سروصدایش کل نهاد را سرپا نگه می‌دارد.

جنین تیگز

جنین تیگز مرکز عاطفی مجموعه است؛ معلم کلاس دومی شجاع و بی‌وقفه خوش‌بین که می‌کوشد هرچه را دانش‌آموزانش برای شکوفا شدن نیاز دارند به آن‌ها بدهد. او آرمان‌گرای تمام‌عیاری است که عزمش هم بزرگ‌ترین نقطهٔ قوت اوست و هم سرچشمهٔ اصلی فرسودگی‌اش. جنین اغلب آسیب‌پذیریِ خود را با پرحرفیِ عصبی و نیاز وسواس‌گونه به حل مشکلات، چه مشکلات خودش و چه همکارانش، پنهان می‌کند. هرچند برای تعیین مرزهای شخصیِ محکم مشکل دارد، در مسیر خود می‌آموزد میان شفقت عمیقش و درکی عمل‌گرایانه‌تر از محدودیت‌های خودش تعادل برقرار کند. او آموزگاری متعهد و مهربان است که پیوسته رشد می‌کند.

جیکوب هیل

جیکوب هیل معلم صادق و دلسوز تاریخ کلاس ششم است که می‌کوشد متحدی حامی و نیرویی مثبت در جامعهٔ مدرسه باشد. آرمان‌گرایی شدید، تمایل به توضیح بیش‌ازحد و حساسیتش نسبت به برداشت دیگران اغلب به رفتارهایی نمایشی یا لوس می‌انجامد. با اینکه عمیقاً به عدالت اجتماعی و دانش‌آموزانش متعهد است، بارها با میل به محبوب‌بودن و ترس از غریبه دیده‌شدن دست‌وپنجه نرم می‌کند. آسیب‌پذیری بزرگ‌ترین نقطهٔ قوت اوست و امکان می‌دهد با همکارانش پیوندهایی عمیق بسازد، حتی اگر شور و شوقش گاه به موقعیت‌های ناجور یا اصطکاک اجتماعی بینجامد.

باربارا هاوارد

باربارا هاوارد معلم باتجربهٔ مهدکودک و ستون اخلاقی کادر آموزشی است. کهن‌الگوی بزرگ‌ترِ باوقار را مجسم می‌کند و کلاسی منظم دارد که حتی دانش‌آموزان بزرگ‌تر نیز با ورودش ساکت می‌شوند. به اتکا به خود و حرفه‌ای‌گری می‌بالد و اغلب ترجیح می‌دهد بی‌آنکه کمک بخواهد، با امکانات موجود کار را پیش ببرد. زیر ظاهر خونسرد، مذهبی و سنتی‌اش کسی نهفته که گاه با فشارِ به‌روز و اثرگذار ماندن در جهانی در حال تغییر دست‌وپنجه نرم می‌کند. احساس وظیفه و میراثی که بر جا می‌گذارد به او انگیزه می‌دهد و می‌خواهد کودکان و همکارانش را بهتر از روز نخست پرورش دهد. با اینکه می‌تواند هراس‌انگیز باشد، اقتدارش در شایستگی عمیق و مراقبتی بی‌سروصدا ریشه دارد.