آزمون انگل: ماکسیم

آزمون انگل: ماکسیم از روش‌شناسی روان‌سنجی الهام گرفته و بر پژوهش دربارهٔ شخصیت‌های مجموعهٔ انیمه مبتنی است. این آزمون بازخوردی مانند موارد زیر ارائه می‌دهد:

شینیچی ایزومی

شینیچی ایزومی دانش‌آموزی متفکر است که وقتی یک تهاجم عجیب او را به جنگی خاموش برای بقا می‌کشاند، مجبور می‌شود خود را با شرایط سازگار کند. او ذاتاً مسئولیت‌پذیر و بسیار محتاط است و حتی زمانی که از ترس از پا درآمده، برای محافظت از دیگران در برابر خطر پیش‌قدم می‌شود. کشمکش اصلی او در ایجاد تعادل میان میل شدیدش به حفظ همدلی انسانی و کارآمدی سرد و حسابگرانه‌ای است که برای دوام آوردن در برابر تهدیدهای دائمی به آن نیاز دارد. هنگامی که بحران رخ می‌دهد، برای ایمن نگه داشتن عزیزانش رنج شخصی خود را پنهان می‌کند و برای رویارویی با شرایط اضطراری ناگهانی به تحلیل دقیق تکیه دارد. گرچه آسیب روانی شدید برای مدتی گرمای عاطفی او را کمرنگ می‌کند، در نهایت اصرار دارد که قدرت نباید جای شفقت را بگیرد.

میگی

میگی انگل بیگانه‌ای حسابگر است که در دست راست شینیچی ایزومی سکونت دارد و هر موقعیت را با منطق سرد و احتمال‌سنجی ارزیابی می‌کند. میگی که با انگیزهٔ حفظ بقا و کنجکاوی عمل می‌کند، در آغاز پیوندهای عاطفی انسانی را حواس‌پرتی‌هایی غیرمنطقی می‌داند و اغلب در بحران‌ها انتخاب‌های بی‌رحمانه را پیشنهاد می‌کند. در پس این کارآمدی بی‌احساس، توانایی چشمگیری برای یادگیری و سازگاری نهفته است. میگی با مشاهدهٔ مداوم عادت‌های انسانی و جذب حجم عظیمی از اطلاعات، به‌تدریج وفاداری عمیق و ناگفته‌ای نسبت به شینیچی پیدا می‌کند. این انگل برای محافظت از زندگی مشترکشان از نبوغ راهبردی و دگرگونی جسمانی خود استفاده می‌کند. میگی در نهایت مراقبت خود را نه با احساسات، بلکه از طریق محافظتی هوشیارانه، توصیه‌های عملی و تعهدی پایدار به بقای متقابل نشان می‌دهد.

ریِکو تامورا

ریِکو تامورا انگلی است که انگیزه‌ای فکری دارد و برای مطالعهٔ ماهیت انسان و امکان همزیستی، خود را به‌جای معلم دبیرستان جا می‌زند. او با کنجکاوی سرد و روش‌مند عمل می‌کند و عواطف انسانی، ساختارهای اجتماعی و انگیزه‌های زیستی را همچون داده‌هایی انتزاعی تحلیل می‌کند. او که بسیار خونسرد و راهبردی است، هرگاه گردآوری اطلاعات سودمندتر باشد، از درگیری غیرضروری دوری می‌کند. این بی‌تفاوتی بالینی زمانی به آزمون کشیده می‌شود که او کودکی انسان به دنیا می‌آورد. آنچه به‌عنوان آزمایشی علمی دربارهٔ فرزندپروری آغاز می‌شود، به‌تدریج به تعهدی واقعی در مقام مادر تبدیل می‌گردد. او در نهایت تصمیم می‌گیرد نوزادش را از نابودی محافظت کند و ثابت می‌کند که حتی ناظری کاملاً منطقی نیز می‌تواند از طریق تجربه، حس عمیقی از حمایت و محافظت ایجاد کند.

ساتومی مورانو

ساتومی مورانو دانش‌آموز دبیرستانی تیزبینی است که توجه عاطفی‌اش در دوران آشوب، تکیه‌گاهی ثابت فراهم می‌کند. او شاد و صریح است، تغییرات ظریف در اطرافیانش را متوجه می‌شود و حاضر نیست فاصلهٔ عاطفی ناگهانی را نادیده بگیرد. انگیزهٔ اصلی او حفظ روابطی صادقانه و گشوده است، اما بارها به‌خاطر رازهایی که نمی‌تواند درک کند، از دیگران کنار گذاشته می‌شود. ساتومی هنگامی که عزیزانش تغییر می‌کنند، ترس و بدگمانی را تجربه می‌کند، اما پایداری را به بی‌تفاوتی ترجیح می‌دهد. او مستقیماً و با پرسش‌هایی ملایم با پنهان‌کاری روبه‌رو می‌شود و از گرمای وجودش برای بازگرداندن دوستان پریشانش به واقعیت روزمره استفاده می‌کند. قدرت خاموش او در اعتماد به مهربانیِ قابل مشاهده، وفادار ماندن و محافظت از گرمای انسانی در زمانی است که زندگی سرد می‌شود.

کانا کیمیشیما

کانا کیمیشیما نوجوانی سرکش و هیجان‌طلب است که آرمان‌گرایی شدید عاشقانه‌اش باعث می‌شود بیش از احتیاط‌های عملی به غرایز قدرتمند خود اعتماد کند. او بااعتمادبه‌نفس، بی‌خیال و مستقل است و برای دنبال کردن چیزی که آن را پیوندی خاص می‌داند، اقتدار و انتظارات سنتی اجتماعی را نادیده می‌گیرد. انگیزهٔ اصلی او یافتن پیوندی معنادار است، اما تناقض مرکزی‌اش در این است که احساسات شدید و فراگیر را با مدرکی برای سرنوشت ازپیش‌تعیین‌شده اشتباه می‌گیرد. او که حساسیتی نادر نسبت به نشانه‌های پنهان دارد، هشدارهای خطرناک را به‌اشتباه نشانهٔ ارتباطی میان دو همزاد روحی می‌داند. کانا که از قطعیت عاطفی خود نیرو می‌گیرد، بارها برای آرمان عاشقانه‌اش ایمنی شخصی خود را به خطر می‌اندازد و احساس درونی‌اش را به توصیه‌های روشن اطرافیان ترجیح می‌دهد.

گوتو

گوتو انگل مرکب و به‌شدت قدرتمندی است که نبرد، سلطه و بقای جسمانی را عالی‌ترین شکل‌های وجود می‌داند. او در آزمایشی برای هماهنگ کردن چندین جاندار در یک میزبان واحد ایجاد شده و در حالی که به‌دنبال حریفانی برای آزمودن مرزهای توانایی‌اش است، به‌عنوان مجری‌ای هراس‌انگیز عمل می‌کند. گوتو کارآمدی و قدرت خام را بالاتر از ملاحظات اخلاقی قرار می‌دهد و با تمرکزی یک‌جانبه و آرامشی مطلق اهدافش را دنبال می‌کند. با وجود ماهیت شکارچی‌وارش، برای رقیبانی که در نبرد مهارت و شجاعت خارق‌العاده‌ای نشان می‌دهند، احترام واقعی قائل است. گوتو تجسم زندگی‌ای است که به نیروی رقابت‌جویانه تقلیل یافته؛ او با هر چالشی مستقیماً روبه‌رو می‌شود و اجازه نمی‌دهد احساس گناه، تردید یا عاطفه از عزمش بکاهد.

اوراگامی

اوراگامی قاتلی بدبین است که غرایز تاریکش به او اجازه می‌دهد انگل‌هایی را که میان انسان‌ها پنهان شده‌اند حس کند. مقامات او را برای شناسایی هیولاهای پنهان به خدمت می‌گیرند، اما او خود را تنها انسان اصیل در جهانی ریاکار می‌داند. او باور دارد مردم عادی فقط امیال پرخاشگرانهٔ خود را پشت قوانین اجتماعی و تظاهر اخلاقی پنهان می‌کنند. اوراگامی که برای قانون یا نهادها ارزشی قائل نیست، هر تعامل را بازی‌ای برای سرگرمی خودش می‌داند. آگاهی اجتماعی تیزبینانه‌اش به او اجازه می‌دهد رازهای تاریک دیگران را به‌راحتی بخواند و او را به ناظری تحریک‌کننده تبدیل می‌کند که برای رسیدن به ارضای شخصیِ فوری، هنجارهای عمومی را رد می‌کند؛ بی‌آنکه پیامدهای این کار برای اطرافیانش اهمیتی داشته باشد.