آزمون کشتن پرنسس

آزمون کشتن پرنسس الهام‌گرفته از روش‌شناسی روان‌سنجی و بر اساس پژوهش بر روی شخصیت‌های بازی ویدیویی است. این آزمون بازخوردهایی از این قبیل ارائه می‌دهد:

دوشیزه

دوشیزه یک پرنسس اسیر است که تجسم خیال نجات‌یافته‌ی معشوق است، هرچند این فداکاری به قیمت از دست دادن هویت خودش تمام می‌شود. او برای راضی کردن نجات‌دهنده‌اش وجود دارد، خواسته‌های او را بازتاب می‌دهد و با هر کلمه‌ای موافقت می‌کند تا از درگیری اجتناب کند. او به راحتی به دیگران اعتماد می‌کند و محبت بی‌قیدوشرط عرضه می‌دهد، با این حال انفعال شدید او کمبود نگران‌کننده‌ای از مرزهای شخصی را پنهان می‌کند. او با چسبیدن محکم‌تر به محافظش با ترس کنار می‌آید و ایمنی وابسته به دیگری را به ریسک‌های استقلال ترجیح می‌دهد. روابط او با این تسلیم کامل خود تعریف می‌شود و نشان می‌دهد که چگونه تمایل به دوست داشته شدن کامل می‌تواند کسی را به پاک کردن هویت واقعی خودش سوق دهد.

وحش

وحش یک پرنسس وحشی و شکارچی است که به تهدیدها با پرخاشگری فیزیکی خام و مالکیت شدید واکنش نشان می‌دهد. او جنبه‌ی مصرف‌کننده‌ی تمایل را نمایندگی می‌کند و در برابر مخالفت به جای مذاکره با انرژی مستقیم و غریزی پاسخ می‌دهد. او قوانین و اقتدار خارجی را به طور کامل رد می‌کند و در عوض ترجیح می‌دهد بر اساس گرسنگی فیزیکی فوری و میل به آزادی عمل کند. هرچند ظاهرش هیولاوار و وحشتناک است، خشم او اغلب از حس عمیق خیانت توسط کسانی که زمانی به آن‌ها اعتماد داشت ناشی می‌شود. او با تبدیل ترس به سلطه فیزیکی با آن کنار می‌آید، توجه مطلق از شریکش طلب می‌کند و اجازه نمی‌دهد از مدار او خارج شوند.

پرنسس

پرنسس زنی اسیر است که در زیرزمین کلبه زندانی شده و شکل، temperament و حتی واقعیت خودش را تغییر می‌دهد تا انتظارات کسانی را که به او نزدیک می‌شوند بازتاب دهد. او توسط تمایل شدید و سازش‌ناپذیر به آزادی و به‌رسمیت‌شناخته‌شدن هدایت می‌شود، با این حال در چرخه‌ای گیر افتاده که دیگران او را مدام به عنوان تهدیدی پایان‌دهنده‌ی جهان تعریف می‌کنند. او بسته به نحوه‌ی رفتار با او می‌تواند دوشیزه‌ای آسیب‌پذیر، استراتژیستی حساب‌گر یا نیروی وحشتناک طبیعت باشد. او از زنجیرهایش متنفر است و برای رهایی از آن‌ها از دستکاری، خشونت یا فداکاری شیرین استفاده خواهد کرد. در نهایت او به دنبال ارتباط واقعی است اما مجبور است روابط را از لنز تحریف‌شده‌ی بقا هدایت کند.

تپه‌ی متغیر

تپه‌ی متغیر موجودی کیهانی و بی‌شکل است که تجسم اجتناب‌ناپذیری تغییر، رشد و تحول است. او به عنوان بوم وسیعی از پتانسیل شکل‌نگرفته عمل می‌کند و مدام انتخاب‌ها و روابط اطرافیانش را جذب، ترکیب مجدد و بازتاب می‌دهد. هرچند او به دنبال جذب تجربیات برای رشد کامل است، طبیعت سیال او او را ذاتاً ناپایدار و دشوار برای مهار می‌کند. او بحث نمی‌کند و اراده‌اش را با اقتدار خام تحمیل نمی‌کند؛ در عوض دیگران را وادار می‌کند که با این موضوع روبرو شوند که اعمال گذشته‌شان چگونه واقعیت مشترکشان را بازسازی کرده است. او زیبایی بازآفرینی مداوم را نمایندگی می‌کند، حتی زمانی که آن تغییر درد و پایان چیزهای آشنا را به همراه بیاورد.

قهرمان

قهرمان شخصیت اصلی مرددی است که مدام demands اقتدار را زیر سؤال می‌برد در حالی که سعی می‌کند مسیر خودش را پیدا کند. او با زندگی درونی عمیقاً شکسته دست‌وپنجه نرم می‌کند و اغلب احساس می‌کند توسط صداهای رقیبی که غرایز متضاد ایدئالیسم رمانتیک، منطق سرد و پارانویای خودحفاظتی او را نمایندگی می‌کنند به جهات مختلف کشیده می‌شود. هرچند او ثبات را craving دارد، به تغییر جذب می‌شود و باید تصمیم بگیرد که آیا نقش‌هایی را که برایش نوشته شده بپذیرد یا داستان خودش را بازنویسی کند. او روابط را با ترکیبی از پرس‌وجوی محتاطانه و longing عمیق مدیریت می‌کند و سعی می‌کند دیگران را درک کند قبل از اینکه انتخاب کند به آن‌ها اعتماد کند یا از خودش دفاع کند.

ساحره

ساحره بازمانده‌ای محتاط است که با تهدید خیانت با ضربه زدن اول پاسخ می‌دهد. متولد اعتماد شکسته و ترس ریشه‌دار از آسیب‌پذیری، او از هوش تیز، طنز تلخ و زیرکی آرامش برای نگه داشتن دیگران در فاصله‌ای امن استفاده می‌کند. او مدام motives اطرافیانش را آزمایش می‌کند، رد شدن را پیش‌بینی می‌کند و قبل از اینکه کسی دوباره بتواند به او آسیب بزند فرار خود را آماده می‌کند. هرچند او با شدت هرگونه کنترل یا اقتدار خارجی را رد می‌کند، ظاهر خاردار او تمایل باقی‌مانده به ارتباط واقعی را پنهان می‌کند. او مانور استراتژیک را به درگیری آشکار ترجیح می‌دهد و بر منابع خودش تکیه می‌کند تا در جهانی که اساساً خصمانه می‌بیند حرکت کند.

راوی

راوی راهنمای دقیق و کنترل‌گر است که بر پایبندی مطلق به قوانینش برای جلوگیری از فاجعه‌ی کیهانی اصرار دارد. تحت تأثیر اضطراب عمیق از تغییر و مرگ، او از منطق، هشدارها و احساس گناه برای نگه داشتن دیگران بر مسیر از پیش تعیین‌شده و سخت استفاده می‌کند. تناقض اصلی او در ادعای智慧 عینی در حالی است که کاملاً توسط ترس خودش از آسیب‌پذیری کور شده است. او در همکاری به عنوان برابر مشکل دارد، ترجیح می‌دهد موعظه کند تا گوش دهد و وقتی اقتدارش زیر سؤال می‌رود بسیار بی‌حوصله می‌شود. او صدای درونی خشک را نمایندگی می‌کند که بیش از حد برنامه‌ریزی می‌کند و فاجعه‌سازی می‌کند تا از روبرو شدن با طبیعت غیرقابل پیش‌بینی زندگی اجتناب کند.