آزمون اودیسه

آزمون اودیسه از روش‌شناسی روان‌سنجی الهام گرفته و بر پژوهش دربارهٔ شخصیت‌های فیلم استوار است. این آزمون بازخوردهایی مانند موارد زیر ارائه می‌دهد:

آگاممنون

آگاممنون پادشاه مقتدرِ موکنای و فرمانده ائتلاف یونانیان در ترواست. او با تکیه بر سلسله‌مراتبی سخت‌گیرانه رهبری می‌کند، اطاعت مطلق می‌طلبد و درستی تصمیم‌هایش را با میزان موفقیت نهایی نظامی آن‌ها می‌سنجد. بااین‌حال، زیر زره پرابهت و سیمای عمومیِ انعطاف‌ناپذیرش، هزینه سنگین و شخصی جاه‌طلبی‌اش را بر دوش می‌کشد. او اندوه خصوصی خود را زیر وظیفه و تشریفات دفن می‌کند و بر این باور است که پیروزی هر فداکاریِ لازم در این مسیر را توجیه خواهد کرد. هرچند در فرماندهی ارتش‌ها مهارت دارد، در مدیریت شکاف‌های صمیمانه‌ای که انتخاب‌هایش ایجاد کرده‌اند درمانده است؛ ازاین‌رو در میدان نبرد پیروز، اما در خانه عمیقاً آسیب‌پذیر باقی می‌ماند.

آنتینوس

آنتینوس خواستگاری جاه‌طلب و فرصت‌طلبی بی‌رحم است که می‌کوشد در غیاب اودیسئوس کنترل ایتاکا را به دست بگیرد. او از جذابیت طبیعی و ظاهر اجتماعی آراسته‌اش برای پنهان کردن جاه‌طلبی تهاجمی خود استفاده می‌کند و هر ائتلافی را معامله‌ای می‌بیند. هرگاه خلأ قدرتی پدیدار شود، به‌سرعت برای پر کردن آن وارد عمل می‌شود و سنت‌های اخلاقی را صرفاً ابزارهایی برای دست‌کاری دیگران می‌داند. او به پنه‌لوپه فشار می‌آورد، تلماخوس را تهدید می‌کند و بی‌رحمانه هرکس را که اقتدارش را زیر سؤال ببرد هدف می‌گیرد. زیر این اعتمادبه‌نفس ظاهری، میل عمیقی به سلطه و مشروعیت نهفته است که مخالفت را تحمل نمی‌کند. آنتینوس بدون تردید به دنبال خواسته‌هایش می‌رود و باور دارد قدرت تماماً از آنِ کسی است که آن‌قدر جسارت دارد که آن را به چنگ آورد.

اوماوس

اوماوس خوک‌بانی فروتن و سرپرستی وفادار است که در سال‌های غیبت و بی‌توجهی، از آنچه از خانهٔ اربابش باقی مانده نگهبانی می‌کند. او که تقریباً نابیناست و در انزوایی ساده زندگی می‌کند، انگیزهٔ اصلی‌اش حفظ نجابت و درستکاری خاموش از طریق خدمت‌های روزمره است؛ از مراقبت از سگ پیر، آرگوس، گرفته تا استقبال گرم و مهمان‌نوازانه از غریبه‌های آسیب‌پذیر. تناقض اصلی او این است که در حالی که مردان قدرتمند اطرافش شرافت را فدای جاه‌طلبی می‌کنند، او با وجود کمترین جایگاه و بیشترین چیز برای از دست دادن، محکم به حقیقت اخلاقی پایبند می‌ماند. او در برابر خشونت ناعادلانه اعتراض می‌کند، از کسانی که توان دفاع از خود ندارند محافظت می‌کند و بی‌آنکه هرگز خواهان تقدیر باشد، استوار می‌ماند.

کالیپسو

کالیپسو نیمفی افسونگر و سرپرستی فداکار است که به مسافران خسته پناه می‌دهد و با استفاده از زیبایی، گرما و آسایش، آن‌ها را از دنیای بیرون محافظت می‌کند. او که از ترسی عمیق از ترک شدن انگیزه می‌گیرد، پناهگاهی آرمانی می‌سازد که در آن عزیزانش می‌توانند دور از تعهدات دردناک التیام یابند و استراحت کنند. او به‌جای زور آشکار، به جذابیت و متقاعدسازی ملایم تکیه می‌کند و با مراقبتی فراوان می‌کوشد دیگران را نزدیک خود نگه دارد. با این حال، فداکاری محافظت‌گرانهٔ او به‌راحتی به تملک خاموش تبدیل می‌شود. او در میل خود برای گریز از انزوا، خطر آن را می‌پذیرد که مهر و محبت را به دامی زرین تبدیل کند و در پذیرفتن این واقعیت که ارتباط واقعی را نمی‌توان با زور یا پنهان‌کاری حفظ کرد، مشکل دارد.

تلماخوس

تلماخوس شاهزادهٔ جوان ایتاکاست که باید پیش از آنکه کاملاً احساس آمادگی کند، رهبری را بر عهده بگیرد. او که در سایهٔ پدری افسانه‌ای و غایب بزرگ شده، شاهد است که خواستگاران درنده قصرش را اشغال می‌کنند و به مادرش بی‌احترامی روا می‌دارند. انگیزهٔ اصلی او محافظت از خانه‌اش و کشف حقیقت دربارهٔ تبارش است. او برخلاف دسیسه‌گران باتجربه، با صداقتی عاطفی و بی‌پیرایه سخن می‌گوید و فعالانه از راهنمایی مربیان خردمندتر بهره می‌جوید. تناقض اصلی او در تردید به خود است: احساس می‌کند برای فرماندهی آماده نیست، اما حاضر نیست زورگویان خانواده‌اش را زیر پا بگذارند. او با انتخاب عمل به‌جای انتظار درمانده، به نیروی واقعی خود دست می‌یابد.

پنه‌لوپه

پنه‌لوپه ملکهٔ محاصره‌شدهٔ ایتاکاست که با صبری حساب‌شده و انضباطی آهنین از خانه و خانواده‌اش دفاع می‌کند. او که در میان خواستگاران گستاخِ خواهان ازدواج با او محاصره شده، از آداب اجتماعی، تأخیر انداختن و خویشتن‌داری سنجیده استفاده می‌کند تا مردان خطرناک را بدون برانگیختن جنگی آشکار متوقف کند. انگیزهٔ اصلی او محافظت از پسرش، تلماخوس، و حفظ آن چیزی است که از خانواده‌اش باقی مانده، حتی وقتی امید غیرقابل اثبات به نظر می‌رسد. با این حال، بزرگ‌ترین بار او انزوای عمیق جایگاهش است. پنه‌لوپه باید در ظاهر خونسردی بی‌نقص و رفتاری دلپذیر را حفظ کند و هم‌زمان ترس، تحقیر و فرسودگی دائمی‌اش را پنهان سازد. او ثابت می‌کند که تحمل فشار خاموش، به همان اندازهٔ جنگیدن در میدان نبرد، به زیرکی و شجاعت نیاز دارد.

اودیسئوس

اودیسئوس راهبردپردازی نابغه و پادشاهی سرگردان است که برای زنده ماندن در برابر احتمالات ناممکن به هوش، صبر و فریب تکیه می‌کند. او که با میل شدید بازگشت نزد خانواده‌اش در ایتاکا هدایت می‌شود، هر بحران را معمایی می‌بیند که باید با فکر از آن پیشی گرفت، نه نبردی که با زور بر آن غلبه کرد. با این حال، نقشه‌های جسورانه و غرور تاکتیکی او بارها همراهانش را در معرض فاجعه قرار می‌دهد. زیر ظاهر مطمئن و فرماندهانه‌اش، عذاب وجدانی عمیق بابت مردانی که از دست داده و سال‌هایی که دور از خانه گذرانده، حمل می‌کند. او ثابت می‌کند که زیرکی می‌تواند از سرنوشت پیشی بگیرد، اما نمی‌تواند رهبر را از بار سنگین عاطفی زنده ماندن خودش محافظت کند.