آزمون سایکو-پس

آزمون سایکو-پس از روش‌شناسی روان‌سنجی الهام گرفته و بر اساس پژوهش روی شخصیت‌های این مجموعه طراحی شده است. این آزمون بازخوردهایی مانند موارد زیر ارائه می‌دهد:

آکانه سونموری

آکانه سونموری یک بازرس جوان و آرمان‌گرا است که به لنگرگاه اخلاقی و استوار اداره امنیت عمومی تبدیل می‌شود. او که در ابتدا خجالتی و متفکر بود، به کارآگاهی صبور، دلسوز و دارای حس عدالت‌خواهی عمیق تبدیل می‌شود. او به‌طور منحصربه‌فردی حتی تحت تروماهای شدید، وضعیت روانی شفاف خود را حفظ می‌کند که به او اجازه می‌دهد مشروعیت سیستم سیبل را زیر سوال ببرد و در عین حال برای اصلاح آن از درون تلاش کند. آکانه با سنجیدن قانون، پیامدها و اخلاقیات با تعارض برخورد می‌کند و اغلب همدلی را به استفاده از نیروی مرگبار ترجیح می‌دهد. او نماد کشمکش جهانی برای آشتی دادن وجدان شخصی با نهادهای ناقص است و با کسانی که قطب‌نمای اخلاقی خود را تحت فشارهای شدید حفظ می‌کنند، هم‌ذات‌پنداری می‌کند.

شوسِی کاگاری

شوسِی کاگاری یک مجری بازی‌دوست و شوخ‌طبع است که ظاهر بی‌خیالش، کینه‌ای عمیق نسبت به نهادهایی که او را طرد کرده‌اند، پنهان می‌کند. او که در پنج سالگی به عنوان مجرم بالقوه برچسب خورد، از یک زندگی عادی محروم شد و به خدمت به عنوان سگ شکاری انسانی مجبور گشت. او با شوخ‌طبعی تند و نگرشی جسورانه و بی‌تفاوت با واقعیت متزلزل خود برخورد می‌کند و اجازه نمی‌دهد سیستم روحیه او را بشکند، حتی با اینکه برای اداره، تنها یک مهره مصرفی باقی می‌ماند. اگرچه او به راحتی با هم‌تیمی‌هایش پیوند برقرار می‌کند، اما هیچ توهمی درباره وضعیت خود ندارد. او نماینده کسانی است که ناعادلانه با برچسب‌ها تعریف شده‌اند و با طنز تلخ و استقلالی سرسختانه به آن پاسخ می‌دهند.

شینیا کوگامی

شینیا کوگامی کارآگاهی آب‌دیده است که با شدتی آرام و تحلیلی عمل می‌کند که اغلب آشفتگی درونی‌اش را می‌پوشاند. او که زمانی بازرس آینده‌داری بود، پس از فقدان بی‌رحمانه همکارش به یک مجری تبدیل شد؛ ترومایی که وضعیت روانی‌اش را فراتر از محدودیت‌های صلب سیستم برد. او با تشخیص الگوی دقیق و انگیزه‌ای خستگی‌ناپذیر و تقریباً وسواسی برای کشف حقیقت، صرف‌نظر از هزینه شخصی، تعریف می‌شود. اگرچه او اسماً به اداره امنیت عمومی خدمت می‌کند، اما قطب‌نمای اخلاقی خود را بر دستورات نهادی مقدم می‌شمارد. او مردی با دلبستگی‌های عمیق و پنهان است که اغلب برای پیگیری عدالت در دنیایی شکسته، ثبات را فدا می‌کند.

تومومی ماسائوکا

تومومی ماسائوکا کارآگاهی کهنه‌کار و سنتی است که به مجری تبدیل شده و به عنوان مرکز اخلاقی و چهره پدری برای اداره امنیت عمومی عمل می‌کند. او که زمانی بازرس متعارفی بود، نسبت به قضاوت‌های سرد و الگوریتمیک سیستم سیبل دلسرد شد و ترجیح داد به شهود و همدلی انسانی تکیه کند. امتناع او از تن دادن به خواسته‌های صلب سیستم در نهایت منجر به تنزل رتبه‌اش شد، با این حال او همچنان مرشدی عمل‌گرا برای بازرسان جوان‌تر باقی مانده است. او با طنز خشک و صبری آرام با تعارض برخورد می‌کند و اغلب به عنوان پلی میان قانون و واقعیت آشفته طبیعت انسان عمل می‌کند. عشق عمیق و پیچیده او به پسرش، گینوزا، تعیین‌کننده ماندگارترین میراث اوست.

ریکاکو اوریو

ریکاکو اوریو بتِ زیبای آکادمی اوسو است که یک قاتل زنجیره‌ای سادیست را در خود پنهان کرده و او را به مطالعه‌ای متمرکز از بی‌رحمیِ زیبایی‌شناختی و آرمان‌گراییِ منحرف تبدیل می‌کند. او کاریزماتیک و باوقار است و به عنوان رئیس باشگاه هنری مورد ستایش قرار می‌گیرد، اما در اصل بی‌دوست، آرام و گوشه‌گیر است. او پدر هنرمند مشهورش را می‌ستاید که نقاشی‌های هولناکش قرار بود مخاطبان را با جنبه تاریک انسانیت روبه‌رو کند. پس از مرگ پدر، او تصمیم می‌گیرد کار او را با تبدیل هم‌کلاسی‌هایش به مجسمه‌های پلاستینه ادامه دهد. سبک تعارض او دستکاری‌کننده و نمایشی است؛ او دختران آسیب‌پذیر را شکار می‌کند تا آن‌ها را به دام بیندازد و سپس خشونت شدید را با آرامشی ترسناک و جدا از احساسات اجرا می‌کند.

شوگو ماکیشیما

شوگو ماکیشیما یک مغز متفکرِ فاقد نمره جرم و آنتاگونیست فلسفی است که به دنبال سرنگونی سیستم سیبل است، زیرا معتقد است این سیستم انسان‌ها را به گوسفندانی مطیع و فاقد اراده اصیل تبدیل می‌کند. وضعیت روانی او بدون توجه به تعداد جنایاتی که طراحی می‌کند، کاملاً شفاف باقی می‌ماند و به او مصونیتی تقریباً کامل می‌دهد. او که فصیح و کتاب‌خوان است، دستکاری‌های خود را به عنوان آزمایش‌هایی در آزادی انسان توصیف می‌کند و دیگران را تشویق می‌کند تا بر اساس تاریک‌ترین انگیزه‌های خود عمل کنند. او تمام اقتدارها را رد می‌کند و از پذیرش هر سیستمی که عاملیت فردی را انکار کند، سر باز می‌زند. در زیر لفاظی‌های کاریزماتیک او، تناقضی آشکار نهفته است: یک انسان‌گرای خودخوانده که از رنج لذت می‌برد و با مردم به عنوان مهره‌های مصرفی در نمایش بزرگ و خشونت‌آمیز خود رفتار می‌کند.

نوبوچیکا گینوزا

نوبوچیکا گینوزا بازرس ارشدِ خشک و قانون‌مندی است که رویه و سلسله‌مراتب را بر هر چیز دیگری مقدم می‌شمارد. او به شدت وسواس دارد که وضعیت روانی خود را شفاف نگه دارد و این امر ناشی از نیاز مبرم او به اجتناب از سرنوشت پدرش است که به یک مجری تنزل رتبه یافت. این ترس، نگرش سرد و دور او نسبت به زیردستانش و قضاوت تند او درباره کسانی که از قوانین منحرف می‌شوند را تقویت می‌کند. در تعارض، او به جای شهود به داده‌ها و احکام سیستمی تکیه می‌کند. سفر او از کنترلِ شکننده و کمال‌گرایانه به انسانیتی آسیب‌پذیرتر و محافظت‌کننده‌تر، هزینه سنگین زندگی تحت نظارت دائمی نهادی را برجسته می‌کند.