Test audytu stresu

Audyt stresu to 20-elementowa lista kontrolna oparta na samoopisie, przypisywana Lyle'owi H. Millerowi i Almie Dell Smith, powołująca się na ich książkę The Stress Solution z 1993 roku. W odtworzonych materiałach źródłowych autorzy są określeni jako psycholodzy Boston Medical Center. Zamiast mierzyć ostry lęk, wypalenie czy objawy kliniczne, lista kontrolna powstała jako przystępny sposób, by ludzie mogli przejrzeć codzienne nawyki, więzi społeczne i praktyczne zasoby, którymi dysponują.

Cytowane źródło odtwarza 20-elementową listę kontrolną, w której pytani oceniają, jak często stwierdzenia ich dotyczą; pozycje obejmują rutyny zdrowotne, wsparcie społeczne, finanse, duchowość, komunikację, czas wolny, gospodarowanie czasem i czas ciszy (Miller i Smith, 1993). Przykładowy wynik nazywa jedyny wynik Podatnością na stres i używa zakresu 0–80. Ponieważ narzędzie przedstawia jeden zbiorczy wskaźnik bez podskal, wszystkie 20 stwierdzeń składa się na jeden spójny profil podatności na stres. W codziennym życiu stwierdzenia te odzwierciedlają praktyczne bufory — takie jak regularny sen, zbilansowane posiłki, dawanie i otrzymywanie czułości, organizowanie czasu i posiadanie osób, którym można się zwierzyć.

W oryginalnej skali odpowiedzi oceny biegną od 1 (prawie zawsze) do 5 (nigdy), a instrukcja punktowania ze źródła każe zsumować 20 ocen i odjąć 20, aby uzyskać wynik od 0 do 80. Częstsze potwierdzanie wymienionych rutyn i form wsparcia daje niższy wynik, natomiast rzadszy dostęp do nich lub rzadsze ich stosowanie daje wyższy wynik, wskazujący na większą podatność na stres według tej listy kontrolnej. Choć przykładowy wynik ze źródła opisuje wyniki powyżej 30 jako wskazujące na podatność, od 50 do 75 jako poważną podatność, a powyżej 75 jako skrajną podatność, te zakresy są opisową wskazówką do autorefleksji, a nie zwalidowanymi progami klinicznymi.

Czytając swój wynik, warto pamiętać o ograniczeniach dostępnych materiałów źródłowych. Wielkości prób, dane demograficzne uczestników i rzetelność statystyczna nie są podane w dostępnych dokumentach źródłowych, a strona źródłowa wyraźnie zaznacza, że ocena nie daje żadnej gwarancji dokładności ani trafności. Z tego powodu Audyt stresu należy traktować jako nieformalny inwentarz codziennych buforów, a nie zwalidowane narzędzie psychologiczne czy kliniczne. 20 pozycji nie obejmuje też wszystkich źródeł obciążenia ani wszystkich rodzajów wsparcia, z których dana osoba może korzystać.

Wynik w Audycie stresu to refleksja nad obecnymi rutynami i dostępnym wsparciem, a nie osąd Twojego charakteru czy odporności osobistej. Wiele obszarów poruszanych przez listę kontrolną — w tym zdrowie fizyczne, waga, dochody, struktura rodziny, więzi religijne lub społeczne oraz możliwości wypoczynku czy aktywności społecznej — jest kształtowanych przez okoliczności życiowe i nie leży całkowicie w gestii żadnej osoby. Wyższy wynik po prostu wskazuje, że obecnie w mniejszym stopniu występują określone bufory z listy kontrolnej, dając spokojny, nieoceniający punkt wyjścia do zauważenia, gdzie Twoje codzienne życie wydaje się wspierane, a gdzie może być naciągnięte do granic.

Wykres zawiera znacznik w środku możliwego zakresu wyników listy kontrolnej od 0 do 80. To wyłącznie szacunek matematyczny: dostępne materiały źródłowe nie podają średniej z próby ani grupy normatywnej. Nie jest to porównanie z przeciętną osobą, zwalidowany percentyl ani norma kliniczna. Ten test służy wyłącznie celom edukacyjnym i autorefleksyjnym, a nie diagnozie medycznej czy psychologicznej. Opiera się na Audycie stresu (Miller i Smith, 1993), ale nie jest powiązany z Lyle'em H. Millerem, Almą Dell Smith, Boston Medical Center ani ich wydawcami.

Odniesienia

• Miller, L. H. i Smith, A. D. (1993). The Stress Solution. Atria.

Najczęściej zadawane pytania

Wypełnij test