تست IQ کتاب

تست IQ کتاب یک ارزیابی آنلاین غیررسمی و شناخته‌شده است که از پروژه داده ویروسی ویرجیل گریفیث در سال ۲۰۰۹ با عنوان «کتاب‌هایی که شما را احمق می‌کنند» الهام گرفته شده است. این پروژه که первоначально به عنوان یک آزمایش اجتماعی طنزآمیز و کاوشگرانه در نظر گرفته شده بود، به سرعت توجه عمومی را جلب کرد زیرا ارتباطی بین ترجیحات مطالعه و هوش پیشنهاد می‌کرد. با ترکیب کتاب‌های مورد علاقه گزارش‌شده توسط خود افراد با داده‌های تحصیلی، راهی سرگرم‌کننده برای مقایسه سلیقه ادبی در برابر سطوح تخمینی IQ ارائه داد.

اساس این پروژه بر پایه داده‌هایی است که گریفیث از هزاران پروفایل فیسبوک متعلق به دانشجویان بیش از ۱۳۰۰ کالج و دانشگاه در ایالات متحده جمع‌آوری کرد. کاربران اغلب کتاب‌های مورد علاقه خود را در پروفایل‌هایشان فهرست می‌کردند و بدین ترتیب مجموعه داده بزرگی از ترجیحات فراهم شد. گریفیث سپس این علایق ادبی را با میانگین نمرات SAT مؤسساتی که آن دانشجویان در آن تحصیل می‌کردند تطبیق داد. نتایج روی یک نمودار ترسیم شدند که در آن کتاب‌ها و نویسندگان در مقیاسی از تقریباً ۸۵۰ تا ۱۴۰۰ امتیاز SAT قرار می‌گرفتند. در این چارچوب، مدارس با میانگین SAT بالاتر به عنوان proxies برای جمعیت دانشجویی انتخابی‌تر یا عملکرد بالاتر در نظر گرفته می‌شدند.

برای قابل دسترس‌تر و جذاب‌تر کردن یافته‌ها، پروژه روشی برای تبدیل نمرات SAT به مقادیر تخمینی IQ معرفی کرد. این کار با استفاده از یک فرمول تقریبی خطی ساده انجام شد: IQ ≈ (۰٫۰۷۲۴ × SAT) + ۳۶٫۳۴. بر اساس مقایسه‌های صدک تاریخی از SAT پیش از سال ۲۰۱۶، این تبدیل اجازه می‌داد هر کتاب یا نویسنده با یک امتیاز IQ تقریبی مرتبط شود. در نتیجه، کاربران می‌توانستند مطالب مطالعه مورد علاقه خود را جستجو کنند و تخمینی بازیگوشانه از «Book IQ» خود به دست آورند.

محبوبیت پروژه پس از پوشش رسانه‌های بزرگ مانند وال استریت ژورنال و FlowingData به شدت افزایش یافت. این پروژه با مخاطبان همخوانی داشت زیرا به یک پرسش فرهنگی دیرینه اشاره می‌کرد: آیا سلیقه مطالعه هوش را منعکس می‌کند؟ نمودار به نظر می‌رسید پیشنهاد می‌کند که نویسندگان خاصی — مانند کلاسیک‌های ادبی، فلسفه و داستان‌های پیچیده — با میانگین IQ بالاتر مرتبط هستند، در حالی که آثار主流‌تر یا داستان‌های ژانری تمایل داشتند نزدیک‌تر به محدوده متوسط قرار گیرند.

با وجود جذابیت گسترده، تست IQ کتاب محدودیت‌های قابل توجهی دارد. مهم‌ترین نکته این است که آن یک معیار علمی معتبر برای هوش نیست. داده‌ها صرفاً همبستگی هستند، به این معنی که فقط الگوهایی بین متغیرها را نشان می‌دهند نه اینکه رابطه علت و معلولی را اثبات کنند. خواندن نوع خاصی از کتاب هوش فرد را افزایش یا کاهش نمی‌دهد. علاوه بر این، مجموعه داده به اطلاعات گزارش‌شده توسط خود افراد از رسانه‌های اجتماعی متکی است که ممکن است ناقص یا偏‌دار باشد.

عوامل دیگری نیز تفسیر نتایج را پیچیده‌تر می‌کنند. زمینه اجتماعی-اقتصادی، مواجهه فرهنگی و انتخابی بودن کالج همگی بر ترجیحات مطالعه و نمرات SAT تأثیر می‌گذارند. این متغیرهای زیربنایی باعث می‌شود نتیجه‌گیری معنادار در مورد هوش صرفاً بر اساس انتخاب کتاب دشوار باشد.

در نهایت، تست IQ کتاب بیشتر به عنوان یک کنجکاوی فرهنگی دوام آورده است تا یک ابزار ارزیابی جدی. آن همچنان به عنوان یک آزمون سبک، شروع‌کننده گفتگو و مصنوع نوستالژیک اینترنت محبوب است. هرچند visualization جالبی از داده ارائه می‌دهد، ارزش واقعی آن در سرگرمی است و به کاربران یادآوری می‌کند که سلیقه مطالعه بسیار شخصی است و فقط به صورت سست به معیارهای هوش متصل است.

پروژه «موسیقی/کتاب‌هایی که شما را احمق می‌کنند» ویرجیل گریفیث (۲۰۰۹) موسیقی و کتاب‌های مورد علاقه گزارش‌شده توسط خود را از پروفایل‌های فیسبوک دانشجویان بیش از ۱۳۰۰ کالج آمریکایی تحلیل کرد. او میانگین نمره SAT برای هر کالج را محاسبه کرد و کتاب‌های فهرست‌شده رایج را در برابر آن میانگین‌های نهادی ترسیم کرد. میانگین‌های SAT بالاتر در امتداد محور x به عنوان نماینده مدارس «باهوش‌تر» تفسیر شدند.

نمرات SAT سپس با استفاده از فرمول زیر به مقادیر تخمینی IQ تبدیل شدند: IQ ≈ (۰٫۰۷۲۴ × SAT) + ۳۶٫۳۴.

این پروژه یک visualization طنزآمیز و کنایه‌آمیز اینترنتی است و نه یک مطالعه علمی یا معیار معتبر IQ فردی.

میراث و استفاده مدرن

با گذشت زمان، تست IQ کتاب به شکل‌های زیر ادامه یافته است:

• یک بازی مهمانی
• یک آزمون رسانه اجتماعی
• یک meme اینترنتی نوستالژیک

هرچند نسخه‌های به‌روزرسانی‌شده گاه ظاهر می‌شوند، نمودار اصلی سال ۲۰۰۹ همچنان شناخته‌شده‌ترین نسخه است.

تست IQ کتاب راهی سرگرم‌کننده برای کاوش رابطه بین ترجیحات مطالعه و داده‌های تحصیلی ارائه می‌دهد. هرچند از نظر علمی محدود است، همچنان یکی از معروف‌ترین «تست‌های IQ» طنزآمیز اینترنت باقی مانده است و برجسته می‌کند که سلیقه ادبی عمیقاً شخصی است و فقط به صورت سست به هوش متصل است.

منابع

• Frey, M. C., & Detterman, D. K. (2004). Scholastic assessment or g? The relationship between the Scholastic Assessment Test and general cognitive ability. Psychological Science, 15(6), 373–378. https://doi.org/10.1111/j.0956-7976.2004.00688.x
• Griffith, V. (2009). Music that makes you dumb. http://musicthatmakesyoudumb.virgil.gr/
• Griffith, V. (n.d.). Books that make you dumb. http://booksthatmakeyoudumb.virgil.gr/
• IQ Comparison Site. (n.d.). SAT I to IQ estimator. https://www.iqcomparisonsite.com/satiq.aspx
• Taylor, M. (2009, February 27). Books and music that make you dumb. The Wall Street Journal. https://www.wsj.com/articles/BL-DGB-992
• Yau, N. (2009, April 3). Music that makes you dumb. FlowingData. https://flowingdata.com/2009/04/03/music-that-makes-you-dumb/