Test Oceny Psychopatii Elementarnej

Elementalna Ocena Psychopatii (EPA) to inwentarz osobowości opracowany w celu pomiaru cech psychopatycznych z wymiarowej, opartej na cechach perspektywy zamiast kategorycznej diagnozy „obecna/nieobecna”. Została stworzona w ramach współczesnych badań psychologii osobowości przez Donalda R. Lynam, Erica T. Gaughan, Joshuę D. Millera, Drewa J. Millera, Stephanie N. Mullins-Sweatt oraz Thomasa A. Widigera, grupę badaczy pracujących głównie na Uniwersytecie Purdue, Uniwersytecie Georgii i Uniwersytecie Kentucky. Ich praca wpisuje się w szerszy zwrot w psychologii klinicznej w kierunku rozumienia zaburzeń osobowości jako skrajnych wariantów normalnych cech osobowości zamiast jakościowo odrębnych stanów.

EPA jest zakorzeniona w Modelu Pięciu Czynników (FFM) osobowości, który organizuje osobowość w szerokie domeny takie jak Ugodowość, Sumienność, Ekstrawersja, Neurotyczność i Otwartość. Twórcy EPA argumentowali, że psychopatia może być konceptualizowana jako specyficzna konfiguracja ekstremalnych ekspresji cech w ramach tego modelu. W szczególności psychopatia jest związana z niską Ugodowością (objawiającą się jako antagonizm), niską Sumiennością (objawiającą się jako dezinhbicja) oraz kombinacją niskiego strachu i niskiego lęku (odzwierciedloną w stabilności emocjonalnej lub bezstrachowej dominacji), wraz z elementami narcyzmu i cech związanych z dominacją. EPA została zaprojektowana, aby uoperacjonalizować te cechy w bardziej drobiazgowy sposób niż wcześniejsze skale psychopatii.

Pełna EPA zawiera dużą pulę deskryptorów cech, które są zorganizowane w hierarchiczne poziomy. Na najwyższym poziomie są cztery szerokie czynniki: Antagonizm, Stabilność Emocjonalna, Dezinhbicja i Narcyzm. Każdy z tych czynników jest dalej podzielony na bardziej specyficzne cechy na poziomie faset. Na przykład Antagonizm obejmuje Chłód, Nieufność, Manipulację, Egocentryzm i Bezwzględność, które razem uchwytują interpersonalne odłączenie i wykorzystywanie. Stabilność Emocjonalna obejmuje Beztroskę, Samozadowolenie i Niezranialność, odzwierciedlające niski lęk i reaktywność na stres. Dezinhbicja obejmuje cechy takie jak Pilność, Poszukiwanie Wrażeń, Opozycyjność, Nieobowiązkowość, Brak Wytrwałości i Porywczość, wszystkie odzwierciedlające impulsywność i słabą kontrolę behawioralną. Narcyzm obejmuje Gniew, Pewność Siebie, Dominację i Arogancję, odzwierciedlające grandiozję i interpersonalną asertywność.

Ocena została zaprojektowana, aby być kompatybilną z nowoczesnymi technikami oceny cech osobowości, szczególnie tymi podkreślającymi wymiarowy pomiar zamiast kategorycznej diagnozy. Zamiast traktować psychopatię jako dyskretne zaburzenie, EPA traktuje cechy psychopatyczne jako ciągłe rozłożone w populacji. To pozwala badaczom badać wariację w cechach zarówno w próbkach klinicznych, jak i nieklinicznych, w tym populacjach studentów licencjackich powszechnie używanych w badaniach psychologicznych.

Skrócona wersja instrumentu, znana jako 72-punktowa Krótka Forma EPA (EPA-SF), została później opracowana, aby poprawić efektywność przy jednoczesnym zachowaniu struktury i właściwości psychometrycznych pełnej skali. Krótka forma zachowuje tę samą strukturę czterech czynników i 18 faset cech, ale używa mniejszej liczby pozycji na domenę cechy. Ta wersja jest powszechnie używana w warunkach badawczych, gdzie obciążenie uczestników musi być zminimalizowane, takich jak badania na dużą skalę lub badania eksperymentalne.

Co ważne, EPA zawiera również w swojej pełnej wersji funkcje związane z ważnością, takie jak skale Rzadkości i Cnoty, które są zaprojektowane do wykrywania niespójnego odpowiadania lub społecznie pożądanego odpowiadania. Jednak te są zazwyczaj pomijane w krótkiej formie. Instrument jest przede wszystkim używany w badaniach raczej niż w diagnozie klinicznej, ponieważ nie został zaprojektowany jako narzędzie diagnostyczne dla antyspołecznego zaburzenia osobowości lub klasyfikacji sądowej.

Ogólnie, EPA reprezentuje wysiłek połączenia psychologii osobowości i klinicznych badań nad psychopatią poprzez przetłumaczenie psychopatii na ustrukturyzowany zestaw mierzalnych cech osobowości. Odzwierciedla szerszy ruch w nauce psychologicznej w kierunku modeli opartych na cechach patologii osobowości, podkreślając wymiarowość, empiryczny pomiar i integrację z ogólną teorią osobowości raczej niż czysto kategorycznymi modelami psychiatrycznymi.

Pochodzenie

Elementalna Ocena Psychopatii (EPA) została opracowana przez współpracujący zespół psychologów osobowości pod przewodnictwem Donalda R. Lynam na Uniwersytecie Purdue, Joshua D. Millera i Erica T. Gaughan na Uniwersytecie Georgii oraz Thomasa A. Widigera na Uniwersytecie Kentucky, z dodatkowymi wkładami od Drewa J. Millera i Stephanie N. Mullins-Sweatt (wówczas powiązanych z University of North Texas i powiązanymi sieciami badawczymi). Ci badacze są dobrze znani w dziedzinie patologii osobowości za ich pracę integrującą psychopatię i inne zaburzenia osobowości z Modelem Pięciu Czynników osobowości. Ich współpraca połączyła uzupełniającą się wiedzę specjalistyczną w psychologii cech, ocenie klinicznej i teorii zaburzeń osobowości, co zaowocowało EPA jako instrumentem badawczym zaprojektowanym do pomiaru cech psychopatycznych w wymiarowym, empirycznie ugruntowanym frameworku.

Odniesienia

• Lynam, D. R., Gaughan, E. T., Miller, J. D., Miller, D. J., Mullins-Sweatt, S., & Widiger, T. A. (2011). Assessing the basic traits associated with psychopathy: Development and validation of the Elemental Psychopathy Assessment. Psychological Assessment, 23(1), 108–124.
• Lynam, D. R., Sherman, E. D., Samuel, D. B., Miller, J. D., Few, L. R., & Widiger, T. A. (2013). Development of a short form of the Elemental Psychopathy Assessment. Assessment, 20(6), 762–777.