Test ryzyka lootboksów (RLI)

Indeks ryzykownych lootboksów (RLI) stworzyli badacze Gabriel A. Brooks i Luke Clark z Uniwersytetu Kolumbii Brytyjskiej, aby zapewnić ustandaryzowane narzędzie do badania, jak gracze wchodzą w interakcję z mechanizmami losowych nagród. We współczesnych grach wideo lootboksy można często zdobyć w trakcie rozgrywki albo kupić bezpośrednio za prawdziwe pieniądze. Choć wielu graczy traktuje je jako drobne, kosmetyczne dodatki, ich niepewne wyniki mogą czasem zachęcać do powtarzanych prób zdobycia rzadkich lub pożądanych wirtualnych przedmiotów. RLI koncentruje się na konkretnych wzorcach zachowań, takich jak gonienie za przegapionymi nagrodami, wydłużanie sesji gry i poczucie przymusu, by dalej otwierać lootboksy.

Ryzykowne zaangażowanie w lootboksy ocenia się na jednym wymiarze, który podsumowuje, w jakim stopniu potwierdzasz pięć zachowań obejmujących powtarzane otwieranie, dodatkową grę, zakupy i odkładanie innych czynności. W codziennym graniu wyższe wyniki mogą odzwierciedlać kupowanie większej liczby lootboksów po rozczarowujących otwarciach albo odkładanie obowiązków, by zdobyć lub kupić dodatkowe lootboksy. Osoby z wysokim wynikiem często zauważają popęd lub dreszczyk emocji związany z samym procesem otwierania, co czasem prowadzi do grania dłużej, niż planowały. Niższe wyniki oznaczają, że potwierdzono mniej tych pięciu doświadczeń; test nie może ustalić, co ktoś robi w każdej grze ani czy kiedykolwiek używał lootboksów. Ogólna impulsywność to szersza skłonność obecna w różnych sytuacjach, podczas gdy ten indeks pyta konkretnie o lootboksy.

Opublikowane badania pokazują istotne powiązania między ryzykownym zaangażowaniem w lootboksy a szerszymi wzorcami zachowań. W przełomowym badaniu Brooksa i Clarka z 2019 roku wyższe wyniki w RLI korelowały z większym nasileniem problemów z hazardem i przekonaniami poznawczymi związanymi z hazardem wśród dorosłych graczy. Kolejne badania, na przykład z 2026 roku opublikowane w Scientific Reports przez Lelonek-Kuleta i współpracowników, z udziałem 1358 dorosłych użytkowników lootboksów, również zaobserwowały dodatnie zależności między wynikami RLI a poziomem wydatków, trudnościami w grach i podwyższonym odczuwanym stresem. Są to zależności na poziomie grupy; nie dowodzą, że lootboksy wywołują problemy z hazardem u konkretnej osoby. Zaburzenie grania w gry internetowe dotyczy szerszych zachowań związanych z graniem i nie należy wnioskować o nim na podstawie tego wyniku.

Aby dać pomocny kontekst, test pokazuje wskaźniki porównawcze oparte na opublikowanych danych badawczych. Konkretnie, wartość odniesienia pochodzi z badania Lelonek-Kuleta z 2026 roku, które podało średnie wyniki wśród dorosłych polskich graczy, którzy w ciągu ostatniego roku otwierali lootboksy. Wskaźnik porównawczy jest szacunkiem obliczonym z zaokrąglonych średnich podgrup: 13,86 wśród 803 kobiet i 13,57 wśród 555 mężczyzn, co daje około 13,74 dla pięciu pozycji. Dane zebrano w 2020 roku. Te wskaźniki porównawcze są szacunkami z opublikowanych danych badawczych, a nie zwalidowanymi normami dla wszystkich. Wartość odniesienia nie jest progiem klinicznym; wzorce zaangażowania mogą różnić się w zależności od społeczności graczy i nawyków.

Zastanowienie się nad swoimi nawykami związanymi z lootboksami może pomóc Ci utrzymać zdrowe granice dotyczące czasu gry i swobodnych wydatków. Jeśli zauważasz uporczywe pragnienie otwierania lootboksów, zastanowienie się nad granicami czasu i wydatków może pomóc Ci zdecydować, czy zmienić ten nawyk. Kompulsywne zakupy dotyczą zachowań zakupowych poza grami; różnią się od doświadczeń z lootboksami wymienionych tutaj.

Ten test został zaprojektowany wyłącznie w celach edukacyjnych i refleksji nad sobą; nie zapewnia diagnozy psychologicznej, porady finansowej ani oceny medycznej. Wysoki wynik wskazuje na silne potwierdzanie ryzykownych zachowań związanych z zaangażowaniem, a nie na stan kliniczny, natomiast niski wynik nie gwarantuje odporności na trudności związane z graniem. Ta ocena opiera się na Indeksie ryzykownych lootboksów (RLI) Brooksa i Clarka i nie jest powiązana z oryginalnymi badaczami ani ich instytucjami akademickimi.

Odniesienia

• Gidron, Y. (2016). Addictive Behaviors. W: Encyclopedia of Behavioral Medicine. Springer New York.

Najczęściej zadawane pytania

Wypełnij test