Test socjopatii

Skala samoopisowa psychopatii (SRP-II) wywodzi się z prac Roberta D. Hare'a, Timothy'ego J. Harpura i Jamesa F. Hemphilla, którzy opublikowali 60-itemową SRP-II w 1989 roku jako rewizję wcześniejszej skali samoopisowej Hare'a, zaprojektowanej do pomiaru tego samego konstruktu co Skala psychopatii Hare'a (Psychopathy Checklist). Ponieważ wcześniejsze modele dwuczynnikowe nie pasowały dobrze, Whitney S. Lester, Randall T. Salekin i Martin Sellbom z Uniwersytetu Alabamy opracowali w 2013 roku 36-itemowy model czteroczynnikowy, który najlepiej pasował w analizach eksploracyjnych i konfirmacyjnych 1257 studentów, a następnie utrzymał się w drugiej połowie tej próby. Ten test zadaje te 36 stwierdzeń dosłownie i pomija 24 stwierdzenia SRP-II spoza modelu. Odpowiadasz na 5-stopniowej skali zgody; własna skala SRP-II ma 7 punktów, od „zdecydowanie się nie zgadzam” do „zdecydowanie się zgadzam”.

W codziennej rozmowie słowa socjopatia i psychopatia często się pokrywają. Niektórzy autorzy używają słowa „socjopata” w odniesieniu do cech antyspołecznych kształtowanych bardziej przez wychowanie, a „psychopata” do wzorca bardziej wrodzonego i emocjonalnie zimnego, choć żaden z tych terminów nie jest oficjalną diagnozą w DSM, gdzie oba mieszczą się w kategorii zaburzenia osobowości antyspołecznej. Ponieważ takie cechy jak podejmowanie ryzyka, przebiegłość czy dystans emocjonalny leżą na kontinuum, które każdy w pewnym stopniu posiada, łagodne nasilenie może po prostu wyglądać jak spokój pod presją lub zdecydowanie, podczas gdy wyższe wyniki wskazują na szerszy wzorzec.

Dwie pierwsze skale dotyczą tego, jak radzisz sobie z ludźmi i zasadami. Manipulacja, którą w artykule nazwano czynnikiem interpersonalnym, obejmuje 16 stwierdzeń dotyczących dominacji interpersonalnej, skłonności do manipulowania i arogancji — takich jak bycie przebiegłym lub chytrym, przekonanie, że dałoby się oszukać wykrywacz kłamstw, umiejętność wybrnięcia słowami z każdej sytuacji czy lubienie utrudniania życia ludziom, którzy lubią rozkazywać. W pracy Lester, Salekin i Sellbom (2013) ta skala była związana z większą dumą, dystansem emocjonalnym i otwartością na nowe doświadczenia, a także z mniejszą ugodowością oraz, w mniejszym stopniu, ze słabszą kontrolą impulsów, mniejszym poczuciem odpowiedzialności społecznej i mniejszą skłonnością do wstydu. Impulsywność, 9-itemowy czynnik dezinhibicji/impulsywności, obejmuje częste zmiany pracy, kłopoty w szkole i z policją, hazard o wysokie stawki oraz przekonanie, że zasady są po to, by je łamać; była silnie związana z brakiem sumienności, niską ogólną inteligencją emocjonalną, słabą kontrolą impulsów i mniejszym poczuciem odpowiedzialności społecznej, a także z większym nasileniem zachowań antyspołecznych i ryzykownej jazdy oraz, słabiej, z wyższym neurotyzmem.

Pozostałe dwie skale dotyczą poszukiwania wrażeń i dystansu emocjonalnego. Nieustraszoność obejmuje 5 stwierdzeń o jeżdżeniu z dużą prędkością, robieniu niebezpiecznych rzeczy dla dreszczyku emocji, podejmowaniu ryzyka i lubieniu szybkich decyzji w niebezpiecznej pracy. W badaniu z 2013 roku nieustraszoność była najsilniej związana z większym nasileniem ryzykownej jazdy, a jednocześnie z większą tolerancją stresu, samorealizacją i funkcjonowaniem w relacjach interpersonalnych, obok niższego neurotyzmu i sumienności. Bezduszność obejmuje 6 stwierdzeń o braku poczucia winy, braku miękkiego serca i niewielkim przejmowaniu się ranieniem uczuć innych; była silnie związana z brakiem empatii, poczucia odpowiedzialności społecznej, ekstrawersji i ugodowości, a w mniejszym stopniu z unikowym stylem przywiązania, większym dystansem emocjonalnym i skłonnością do obwiniania innych.

Twój wynik ogólny socjopatii to średnia wszystkich 36 odpowiedzi, odpowiadająca wynikowi ogólnemu z artykułu, czyli sumie czterech skorelowanych czynników. Obok Twoich wyników wykres pokazuje słupki porównawcze pochodzące od 1180 do 1232 studentów (w wieku od 17 do 51 lat, średnia wieku 19,3 roku, 69,1% kobiet, 81,5% osób rasy białej), którzy wypełnili skalę w badaniu Lester, Salekin i Sellbom (2013); ich średnie przeskalowano do zakresu od 0 do 100. Ponieważ opublikowane średnie podano na skali 7-punktowej i pochodzą one od amerykańskich studentów, są przybliżone i nie stanowią norm ani percentyli dla całej populacji. A ponieważ model czteroczynnikowy nie zawiera behawioralnego czynnika dotyczącego przestępczości, jest bliższy interpersonalnemu i emocjonalnemu profilowi osobowości niż pomiarowi przestępczości.

Ten test służy wyłącznie celom edukacyjnym i rozrywkowym i nie jest diagnozą kliniczną. Nie może powiedzieć, czy jesteś socjopatą czy psychopatą, ani zdiagnozować zaburzenia osobowości antyspołecznej, ani przewidzieć zachowania; jedynie wykwalifikowany specjalista zdrowia psychicznego może dokonać oceny klinicznej. Test opiera się na SRP-II i czteroczynnikowym modelu Lester, Salekin i Sellbom (2013), ale nie jest powiązany z Robertem D. Hare'em, Timothym J. Harpurem, Jamesem F. Hemphillem, Whitney S. Lester, Randallem T. Salekinem, Martinem Sellbomem ani Uniwersytetem Alabamy, ani przez nich niezatwierdzony.

Odniesienia

• Lester, W. S., Salekin, R. T., & Sellbom, M. (2013). SRP-II jako bogate źródło danych na temat osobowości psychopatycznej. Ocena Psychologiczna, 25(1), 32-46.
• Hare, R. D., Harpur, T. J., & Hemphill, J. D. (1989). Broszura do punktacji skali psychopatii samoopisowej: SRP-II. Nieopublikowany manuskrypt, Uniwersytet Simona Frasera, Vancouver, Kolumbia Brytyjska, Kanada.

Najczęściej zadawane pytania

Wypełnij test