Oparte na badaniach Roberta S. Marina z Uniwersytetu w Pittsburghu.

Test apatii (AES)

Czy przestało Ci zależeć na rzeczach wokół Ciebie?

Ten test opiera się na Skali Oceny Apatii (AES), opracowanej przez psychiatrę Roberta Marina wraz ze współpracownikami i opublikowanej w czasopiśmie Psychiatry Research w 1991 roku. AES była pierwszym narzędziem zbudowanym do pomiaru apatii jako zjawiska samoistnego - utraty motywacji, która widoczna jest w tym, co robisz, o czym myślisz i co czujesz.

Jak wysoki jest u Ciebie poziom apatii? Aby przystąpić do testu, wprowadź poniżej swoje dane.

Pytanie 1 z 18

Jeśli ktoś mnie nie popchnie, w moim życiu niewiele się dzieje.

Nie zgadzam się

Zgadzam się

POWRÓT NASTĘPNE

Przez większą część dwudziestego wieku apatię traktowano jak przypis do innych schorzeń - objaw depresji, skutek uboczny choroby, cechę osobowości. Psychiatra Robert Marin zmienił to na początku lat 90., definiując apatię jako odrębny zespół objawów: pierwotną utratę motywacji, charakteryzującą się ograniczeniem ukierunkowanego na cel zachowania, ograniczeniem ukierunkowanego na cel myślenia i ograniczeniem zaangażowania emocjonalnego. Aby ją zmierzyć, Marin wraz ze współpracownikami skonstruował Skalę Oceny Apatii, opublikowaną w 1991 roku, która do dziś pozostaje jednym z najczęściej stosowanych narzędzi do pomiaru apatii w badaniach klinicznych.

Ten test opisuje apatię w trzech wymiarach koncepcyjnych AES. Apatia behawioralna dotyczy strony działania: inicjatywy, wysiłku i doprowadzania spraw do końca - tego, czy zaczynasz rzeczy z własnej woli i kończysz je, czy też mijają dni, a niewiele zostaje zrobione. Apatia poznawcza dotyczy strony myślenia: ciekawości, zainteresowań i planów - tego, czy nowe pomysły i przyszłe cele wciąż przyciągają Twoją uwagę. Apatia emocjonalna dotyczy strony odczuwania: tego, czy dobre wiadomości, problemy i losy innych ludzi wciąż Cię poruszają, czy też większość spraw przechodzi bez echa.

Kluczowa myśl Marina była taka, że apatia nie jest tym samym co depresja, choć oba stany często występują razem. Depresja to zaburzenie nastroju - w jej centrum leżą smutek, poczucie winy i cierpienie. Apatia to zaburzenie motywacji - osoba może nie czuć smutku ani cierpienia, a mimo to uznawać, że nic nie warto zacząć, pragnąć ani czemukolwiek poświęcać uwagi. Badania z użyciem AES potwierdziły to rozróżnienie: apatia i obniżony nastrój korelują jedynie umiarkowanie, a każdy z tych stanów może wystąpić bez drugiego. Rozróżnienie ma znaczenie praktyczne, ponieważ to, co pomaga osobie z depresją, nie zawsze ponownie zaangażuje osobę z apatią.

Podwyższone wyniki apatii pojawiają się w wielu kontekstach badanych za pomocą AES: w schorzeniach neurologicznych, takich jak choroba Parkinsona, udar i demencja, ale także w wypaleniu zawodowym, przewlekłym stresie i zwykłych okresach zniechęcenia u zdrowych dorosłych. W próbach populacyjnych większość osób uzyskuje wyniki w dolnej części skali - normą jest zaangażowanie, a nie apatia - dlatego nawet umiarkowane podwyższenie może być dla osoby, która go doświadcza, tak obce.

Wyniki trzech wymiarów są uśredniane w jeden wynik apatii ogólnej, pokazywany jako procent od niskiego do wysokiego. Ponieważ wszystkie trzy wymiary są skierowane w tę samą stronę, wynik ogólny jest prostą średnią. Wykres zaznacza też szacunkowe wartości porównawcze dla typowego dorosłego, który plasuje się w okolicach 19% - co odzwierciedla niski poziom apatii zgłaszany w badaniach populacji ogólnej. Te znaczniki są przybliżeniami przeskalowanymi z opublikowanych prób badawczych przy użyciu oryginalnej skali, a nie zwalidowanymi normami percentylowymi dla tego konkretnego testu, dlatego traktuj je jako przybliżony punkt odniesienia, a nie precyzyjne szeregowanie.

Ten test jest udostępniany wyłącznie w celach edukacyjnych i rozrywkowych. Nie jest narzędziem diagnostycznym i nie może stwierdzić, czy masz jakiekolwiek schorzenie kliniczne. Test opiera się na Skali Oceny Apatii, ale używa własnych, oryginalnie sformułowanych pozycji i nie jest powiązany z Robertem Marinem, jego współautorami ani ich instytucjami. Ponieważ uporczywa apatia może towarzyszyć depresji i schorzeniom neurologicznym, trwała utrata motywacji, która utrudnia codzienne funkcjonowanie, warta jest omówienia z wykwalifikowanym specjalistą.

Odniesienia

Marin, R. S., Biedrzycki, R. C. i Firinciogullari, S. (1991). Rzetelność i trafność Skali Oceny Apatii. Psychiatry Research, 38(2), 143-162.
Marin, R. S. (1991). Apatia: zespół neuropsychiatryczny. The Journal of Neuropsychiatry and Clinical Neurosciences, 3(3), 243-254.

Najczęściej zadawane pytania

Co mierzy ten Test apatii?

Mierzy apatię jako utratę motywacji w zachowaniu, myśleniu i odczuwaniu, za pomocą Skali Oceny Apatii.

Jakie trzy odrębne wyniki daje test?

Otrzymujesz wyniki dla apatii behawioralnej, apatii poznawczej i apatii emocjonalnej oraz ogólny wynik apatii ogólnej.

Kto opracował Skalę Oceny Apatii i kiedy ją opublikowano?

Psychiatra Robert Marin wraz ze współpracownikami opracował AES; została opublikowana w czasopiśmie Psychiatry Research w 1991 roku.

Dlaczego powstała AES?

Marin chciał narzędzia, które mierzy apatię samodzielnie, zamiast traktować ją wyłącznie jako objaw innych schorzeń.

Jak AES definiuje apatię?

Skala traktuje apatię jako pierwotną utratę motywacji, przejawiającą się mniejszą ukierunkowanością na cel w zachowaniu, myśleniu i zaangażowaniu emocjonalnym.

Test apatii (AES)

Dlaczego warto skorzystać z tego testu?

1. Bezpłatnie. Ten test apatii udostępniany jest bez opłat i zajmuje tylko kilka minut.

2. Oparty na badaniach. Test opiera się na Skali Oceny Apatii, klasycznym badawczym narzędziu do pomiaru apatii jako zespołu obniżonej motywacji.

3. Profil całej osoby. Zamiast jednej etykiety otrzymujesz osobne wyniki dla apatii behawioralnej, poznawczej i emocjonalnej oraz ogólny wynik apatii ogólnej.