Another Look at ENFJ

Przez Jesse Gerroir i Ryan Smith

Ekstrawertyczne Poczucie u ENFJ

Ekstrawertyczne poczucie jest dominującą funkcją ENFJ i jako takie ich podstawowym poznawczym podejściem do życia. Ekstrawertyczne poczucie to poczucie skierowane na zewnątrz, na zewnętrzne otoczenie, i przede wszystkim orientuje się poprzez dostrajanie się do ludzi i ich potrzeb. Ekspresyjni ENFJ często wykazują angażujące ciepło, które sprawia, że wydają się przystępni i życzliwi. Szczerze lubią poznawać ludzi i czynią z aktywnego słuchania formę sztuki. Nawet jeśli nie są intensywnie zainteresowani tym, o czym w danym momencie mówi inna osoba, często postrzegają słuchanie jej jako sposób na budowanie relacji i eksplorowanie potrzeb i wartości drugiej strony jako osoby.

Jako dominanci ekstrawertycznego poczucia, większość ENFJ doskonale radzi sobie z wyczuwaniem emocjonalnego nastroju lub temperatury w pokoju. Ogólnie mają uprzejmy styl społeczny, a ich naturalnym instynktem jest dbanie o to, by wszyscy czuli się dobrze i czuli, że ich obecność jest uznawana. W sytuacjach grupowych często angażują się z każdym po kolei, uznają obecność i wkład każdego w sytuację oraz dowiadują się, jak każdy się ma i czuje w danym środowisku społecznym.

Podczas gdy ekstrawertyczne poczucie samo w sobie po prostu dostraja ENFJ do nastrojów i potrzeb otaczających ich osób, z tego wynika, że to tylko mały krok do dążenia do harmonizacji nastrojów obecnych ludzi, łagodzenia i wygładzania atmosfery społecznej w jedną z ugodowości i życzliwości.

Innymi słowy, większość ENFJ ustanawia jako cel w swoim stylu społecznym, że wszyscy powinni być w przyjaznym nastroju i że wszyscy powinni uważać czas spędzony na socjalizowaniu za wartościowy i znaczący. Podobnie, jeśli ktoś czuje się przygnębiony, ENFJ często można zobaczyć, jak wyciągają do niego rękę z ulgą, podnosząc przybite duchy, identyfikując implikowane emocje zrozpaczonych i potwierdzając to, co czują, tak aby druga osoba wiedziała, że chociaż zmaga się z trudnościami, nie jest sama. Że jej uczucia są uzasadnione, cenne i wskazują na realny problem.

Jako funkcja, ekstrawertyczne poczucie działa poprzez zbieranie emocjonalnych reakcji innych na sprawę w danym momencie i jako racjonalna lub oceniająca funkcja, następnie identyfikuje kierunek lub rozwiązanie, które najlepiej zgadza się z wyrażonymi wartościami lub reakcjami, które ekstrawertyczne poczucie wychwyciło. Chociaż jest to tak zwana funkcja poczucia, ekstrawertyczne poczucie działa w racjonalny lub metodyczny sposób, gromadząc informacje, aby znaleźć rozwiązanie problemu. W ten sposób ENFJ można rozumieć jako inżynierów zajmujących się problemem koordynacji emocjonalnej i jako naukowców ludzkiego równania.

Oba typy ekstrawertycznego poczucia (ENFJ i ESFJ) można by powiedzieć, że dzielą wiele z tych cech. Ale kiedy ekstrawertyczne poczucie jest połączone z wtórną intuicją, jak ma to miejsce w ENFJ, locus problemu koordynacji ludzkiej często poszerza się z namacalnego na abstrakcyjne, przechodząc od danej sytuacji społecznej lub grupy osób w kierunku poziomu społecznego lub akademickiego, pytając siebie: „Co to oznacza w ogólnym sensie? Co to mówi o nas jako społeczeństwie? Jakie jest historyczne znaczenie tego?”

Ponieważ naturalne kamienie milowe lub punkty zwrotne ekstrawertycznego poczucia często polegają na podsumowaniu sentymentów i wartości wyrażonych w zewnętrznym otoczeniu, wielu ENFJ można również zobaczyć realizujących swoje plany i cele w niemal demokratyczny sposób. Nawet jeśli ENFJ ma wizję lub cel, z którym inni nie są natychmiast zgodni, ENFJ zacznie zbierać wrażenia i opinie od innych, a następnie utworzy w umyśle mapę, jak ich wizja mogłaby zostać osiągnięta. Na przykład, poprzez dopasowanie swojej wizji do wartości innych lub poprzez ustalenie, jak inni mogliby być zmotywowani do poparcia ich wizji, podkreślając aspekty, które łączą się z wartościami i pragnieniami, którym inni już subskrybują lub chcą zobaczyć spełnione.

W ten sposób istnieje wielki potencjał dla ENFJ, by byli silnie wpływani przez swoje środowisko społeczne i by z kolei silnie je wpływali. Często będą orędownikami i katalizatorami wielkich rozwiązań i wizji, które jednoczą ludzi i motywują ich do osiągnięcia wersji przyszłości, która pobudza i ożywia; takiej, która stawia nasze aspiracje na nowym i wyższym poziomie.

Introwertyczna Intuicja u ENFJ

Obie, introwertyczna i ekstrawertyczna intuicja, zajmują się rozpoznawaniem i percepcją wzorców. Podobnie, intuicja zajmuje się rozszerzaniem perspektyw; kolekcjami wzorców i obserwacji, które kierują lub prowadzą ludzi przez życie i określają koncepcyjną ramę umysłu osoby.

Introwertyczna intuicja u ENFJ pozwala im słuchać perspektywy innej osoby bez potrzeby oceniania jej jako dobrą lub złą, ważną lub nieważną, prawdziwą lub fałszywą. Percepcja i eksploracja samej perspektywy to wszystko, czym sama w sobie interesuje się introwertyczna intuicja. Połączona z ich funkcją ekstrawertycznego poczucia, która kładzie nacisk na połączenie się z drugą osobą i zrozumienie, skąd pochodzi, sprawia, że ENFJ są doskonałymi słuchaczami, którzy wydają się nieoceniający i uważni z jednej strony, ale potwierdzający i aktywni w rozmowie z drugiej.

Introwertyczna intuicja nadaje również ENFJ poczucie wizji, zabierając ich od świadomości jednostki lub natychmiastowej grupy i jej dobrostanu do perspektywy społecznej, historycznej lub archetypowej. Dlatego rozwój ruchów, wizji i idei na wielką skalę, w miarę jak rozwijają się przez cywilizacje, będzie zazwyczaj punktem skupienia ENFJ.

W przeciwieństwie do ekstrawertycznych typów intuicyjnych (ENTP i ENFP), ENFJ zazwyczaj nie są świetni w spontanicznym, szybkostrzelnym generowaniu mnóstwa nowych perspektyw i idei. Zamiast spontanicznie wymyślać lawinę luźnych idei, pracują bardziej metodycznie i celowo, aż w ich umysłach powstanie spójna i porywająca wizja. Ponieważ ich idee są bardziej spójne i wynikiem dłuższego procesu deliberacji, ich wizje, gdy są przedstawiane innym, zazwyczaj unikają również przyjmowania bardziej dziwacznego lub niezaangażowanego smaku czasem widzianego u ENTP i ENFP. W rzeczywistości ENFJ są bardziej skłonni do pielęgnowania i rozwijania swoich idei do punktu, w którym inni prawdopodobnie uznają, że byłoby szaleństwem nie dołączyć do nich; że jest samooczywiste, że kierunek sugerowany przez ENFJ to to, co trzeba zrobić.

Introwertyczna intuicja może również nadać ENFJ instynktowne holistyczne wglądy w to, jak ludzie się rozwijają, rosną i zmieniają. Często są w stanie wyczuć, gdzie leżą frustracje i punkty bólowe dla kogoś innego, gdzie ta osoba się zmaga, jak ta osoba dotarła do swojego obecnego stanu i okoliczności w życiu, dokąd musiałaby iść stąd i sposób, w którym mogłaby być prowadzona.

W tym celu ENFJ często doskonale radzą sobie w rolach, w których mogą uczyć, pomagać lub mentorować innych. Taka wskazówka może być czasem czysto zawodowa, ale to wtedy, gdy ENFJ mogą mentorować innych w odniesieniu do wglądów dotyczących psychologii ucznia lub jego rozwoju osobistego, że ENFJ są naprawdę doskonałymi facilitatorami pozytywnej zmiany wokół siebie. Z introwertyczną intuicją, bystro wychwytują brakujący element układanki; wgląd potrzebny, by druga osoba miała moment „aha”, w którym jest porażona inspiracją lub odkrywa jakiś wgląd w siebie, który pozostawia ją zachęconą i entuzjastyczną. A z zdrowym ekstrawertycznym poczuciem, ENFJ zyskują zrozumienie, jak delikatnie poruszać takie sprawy bez wydawania się aroganckim lub jakby proces był wymuszony.

To połączenie czyni ENFJ subtelnie różnymi od ESFJ. Oba typy dzielą dominujące ekstrawertyczne poczucie, ale tam gdzie ENFJ ma pomocniczą introwertyczną intuicję, ESFJ ma pomocniczą introwertyczną sensację. Ponieważ introwertyczna sensacja pociąga za sobą poznawcze skupienie na klasyfikacji wrażeń, które daje konkretna i empiryczna rzeczywistość w psychice, jest to zasadniczo rejestr wspomnień, szczegółów i faktów związanych z doświadczeniem namacalnej rzeczywistości.

Na tej podstawie ESFJ są bardziej skłonni do analizowania stanów mentalnych lub emocjonalnych innej osoby, aby zobaczyć, jak mogłyby być skategoryzowane zgodnie z klasyfikacją zdarzeń w namacalnej rzeczywistości. Natomiast ENFJ z drugiej strony zazwyczaj podchodzą do analizy bardziej interpretacyjnie. To znaczy, ENFJ generalnie będą bardziej skłonni do tworzenia wielkiej (choć spekulatywnej i interpretacyjnej) obrazu tego, jak funkcjonuje druga osoba, bardziej zorientowanej psychologicznie interpretacji tego, jak działa druga osoba, w przeciwieństwie do bardziej faktycznej lub empirycznej.

Ekstrawertyczna Sensacja u ENFJ

Ponieważ introwertyczna intuicja ma tendencję do ciągnięcia w kierunku jednego potencjalnego obrazu mentalnego czegoś, krążąc wokół niego jak ptak drapieżny i powtarzając swoją analizę tej jednej rzeczy raz po raz z różnych perspektyw, wielu ENFJ jest skłonnych postrzegać intelektualne lub psychologiczne sprawy, nad którymi rozmyślają, jako nieskończenie złożone. Każdy wgląd ujawnia inną perspektywę, która z kolei ma potencjał do jeszcze jednego wglądu. Im bardziej każdy wgląd jest badany, tym więcej niepoznanych wglądów ujawnia się jako potencjalnie istniejące.

W ten sposób introwertyczna intuicja jest inherentnie kontemplacyjna i introspektywna i jako taka może powodować, że ENFJ czasem ruminują. Jeśli koncepcyjne problemy, z którymi się zmagają (takie jak psychologiczny skład innych ludzi), są nieskończenie złożone, to tylko kwestia czasu, zanim zaczną pojawiać się samowątpiące pytania takie jak „Jak mogę być pewien, że niczego nie przeoczyłem?”.

Tu wchodzi trzecia funkcja ENFJ, ekstrawertyczna sensacja. Jako przeciwieństwo introwertycznej intuicji, ekstrawertyczna sensacja równoważy nadmiernie ruminacyjne elementy introwertycznej intuicji i dostarcza ENFJ poczucie ich fizycznego ja w świecie i ich namacalnego i somatycznego oddzielenia od mentalnych tematów, z którymi inaczej byłyby nadmiernie zaangażowane.

Ekstrawertyczna sensacja daje im instynktowne poczucie bycia fizyczną, organiczną istotą w konkretnym ciele, przechodzącą przez życie jak wszyscy inni, z chwili na chwilę. Widzieć, że emocje i potrzeby innych, które czasem mocno ciążą na poczuciu odpowiedzialności ENFJ, istnieją w oddzielnych ciałach i oddzielnych istotach od ENFJ, czy to fizycznych, emocjonalnych czy mentalnych. Że czasem stan emocjonalny lub potrzeba innej osoby musi być rozwiązana lub zanalizowana przez tę osobę samą i że to w porządku, by ENFJ zostawili to w spokoju.

Inny sposób, w jaki ekstrawertyczna sensacja odgrywa rolę w poznaniu ENFJ, to że daje wielu ENFJ docenienie dla aktywności fizycznych, a także dla ustalonych faktów rzeczywistości. Ta świadomość może pomóc odróżnić bardziej koncepcyjnie nastawionych ENFJ od INFJ, ponieważ INFJ tłumią swoją sensację do nieświadomości. W konsekwencji, intelektualny lub koncepcyjny output INFJ ma tendencję do bycia bardziej czysto noetycznym, jak platońska teoria form. W przeciwieństwie do tego, output ENFJ może przypominać to blisko, ale często okazuje się mieć pewne faktyczne punkty stałe, tak że ich poglądy lub teorie są bardziej amalgamacją między noetycznym a empirycznym. Rozbieżność między Platonem a Pitagorasem może służyć jako ilustracyjny kontekst tutaj.

Introwertyczne Myślenie u ENFJ

Introwertyczne myślenie jest inferiorną funkcją ENFJ. Jak wszystkie inferiorne funkcje, jest w dużej mierze nieświadoma i stanowi wyzwanie (ale też ścieżkę mistrzostwa i rozwoju) dla ENFJ.

Introwertyczne myślenie działa poprzez wewnętrzne kategorie, hierarchie i zasady, analizując zdarzenia lub idee jako czyste doktryny same w sobie, dopasowując każdą ideę do mentalnych schematów, aby ocenić jej względną relewantność i ocenić zdarzenie na własnych warunkach. Jako takie, introwertyczne myślenie jest przeciwieństwem ekstrawertycznego poczucia, które inherentnie ocenia idee w odniesieniu do wyrażonych wartości i potrzeb ludzi, społeczeństw lub grup otaczających ENFJ.

Tam gdzie ekstrawertyczne poczucie jest często poszukujące harmonii i zorientowane na interpersonalne dopasowanie, introwertyczne myślenie dąży do cofnięcia się o krok i osądzenia zjawisk mentalnych w próżni i bez względu na społeczną stygmę lub akceptację, która obecnie otacza ideę. Ponadto, ekstrawertyczne myślenie jest inherentnie syntetyzujące, splatając mnóstwo złożonych sentymentów i priorytetów w spójną całość, natomiast z drugiej strony introwertyczne myślenie jest redukcjonistyczne, dążąc do analizy rzeczy lub idei w izolacji i redukcji jej do fundamentalnych właściwości lub zasad, które ją składają.

ENFJ są często najbardziej wyzwani przez swoje introwertyczne myślenie, gdy sprawa wymaga rozważenia, którą wiedzą, że prawdopodobnie spowoduje emocjonalną krzywdę lub spotka się z silną dezaprobującą reakcją. W każdym dniu i wieku istnieją argumenty i perspektywy, których nie byłoby dobrym zwyczajem poruszać i które mogłyby być w rzeczywistości kontrproduktywne do wypowiedzenia na głos publicznie. Na przykład, pod koniec XX i na początku XXI wieku pewni ateistyczni pisarze mieli nawyk atakowania religii w ekstremalnie redukcjonistyczny sposób. Ci ateiści mogli mieć rację w sensie naukowym, ale sposób, w jaki pakowali swoje naukowe obserwacje z bezlitosnymi próbami rozmontowania religijnego poglądu, który jest tak drogi wielu ludziom, utrudniał angażowanie się z nimi w bezstronny sposób, przechodzenie przez każdy argument i po prostu pytając: „Czy ta obserwacja jest poprawna?”

Często to te pytania, które powinny być rozważane na zasadzie, ale które niosą potencjał społecznej krzywdy, wiele ENFJ odkłada na później lub nie rozpoznaje z powodu swojego inferiornego introwertycznego myślenia. Ponieważ inferiorna funkcja jest z reguły bardzo trudna do angażowania, większość ENFJ, gdy stanie przed takim dylematem, ucieknie od opartego na zasadach i redukcjonistycznego trybu kontemplacji, którym działa introwertyczne myślenie, i odbije sprawę z powrotem do swoich dwóch najwyższych funkcji. Zamiast podążać za chłodno-głową i redukcyjnymi krokami myślenia, będą kontemplować i analizować sprawę bardziej w sposób określony przez ich poczucie i intuicję, próbując zrównoważyć dominujące normy społeczne z błyskotliwymi i innowacyjnymi sposobami patrzenia na cały dylemat w próbie wyjaśnienia bolesnego impasu.

Rzeczywiście, jak u wszystkich typów i ich inferiornych funkcji, myśli i wnioski introwertycznego myślenia mogą być niesamowicie niekomfortowe dla ENFJ. Przepaść między tym, co nieświadomie wiadomo jako prawdziwe, a społeczną krzywdą lub dyskomfortem, który wyczuwają, że zostanie spowodowany, jeśli takie wnioski zostaną pozostawione same sobie i nie wplecione w większą, inspirującą całość, jest często wielkim źródłem stresu dla ENFJ.

ENFJ w uścisku niezintegronego lub niezdrowego introwertycznego myślenia mogą nawet ulec prymitywnej wersji introwertycznego myślenia, aby odpędzić wnioski, które inaczej zostałyby wyhodowane przez bardziej zdrowe podejście do tej samej funkcji. Na przykład, jeśli niepożądany wniosek jest opierany przez ENFJ, ENFJ może zbadać konkretny sposób, w jaki przeprowadzono obserwację lub eksperyment, aby znaleźć drobne metodologiczne błędy w ustawieniu, a następnie odrzucić całą możliwość, że badana kwestia jest prawdziwa z powodu drobnych technicznych niedokładności znalezionych w eksperymencie.

Jeśli introwertyczne myślenie nie jest dopuszczane do swojego należnego miejsca w psychice ENFJ, stres, który produkuje, może spowodować, że niektórzy ENFJ staną się manipulacyjni i kontrolujący. W tym stanie mogą czasem używać swoich autentycznych darów do doradztwa i prowadzenia ludzi, aby prowadzić innych ścieżkami, które naprawdę są wyrazem własnych pragnień ENFJ, przedstawiając pozytywny rozwój jako drogi, które pasują do potrzeb ENFJ, a nie tych drugiej osoby.

ENFJ w uścisku niezdrowego introwertycznego myślenia ryzykują również stanie się zamkniętymi umysłowo w sensie, w którym czasem będą postrzegać kwestie i pytania w nadmiernie czarno-biały sposób, gdzie prymitywne introwertyczne myślenie jest używane nieświadomie do opracowania prymitywnej hierarchii tego, co jest dobre lub złe, korzystne lub szkodliwe, i gdzie organizujące zasady dla takich osądów są naprawdę wydłużeniem własnych wartości lub pragnień ENFJ.

Z drugiej strony, gdy introwertyczne myślenie jest bardziej zdrowo zintegrowane z psychiką, introwertyczne myślenie pomaga ENFJ naprawdę zbadać sytuację w głębi; zobaczyć wszystkie zmienne w grze i nie bać się logicznych wniosków, które mogą z nich wynikać. Zamiast nieustannie dążyć do przekształcania niepożądanych, ale prawdziwych spraw, zdrowy szacunek dla introwertycznego myślenia pomaga ENFJ dopasować ich dary inspiracji i koncepcyjnych perspektyw do bezstronnych zasad, które również muszą być uwzględnione.

Chociaż może to wydawać się dziwne, włączenie inaczej niepożądanych zastrzeżeń introwertycznego myślenia może również pomóc ENFJ zyskać lepsze zrozumienie siebie. Ponieważ w abstrahowaniu od natrętnych obiekcji introwertycznego myślenia, ENFJ w rzeczywistości czasem oszukują samych siebie.

Jak u wszystkich typów, to wtedy, gdy nie unikamy trudności i konfliktów arising w relacji do naszej poznawczości, uczymy się najwięcej o sobie. Jeśli ENFJ ciągle unikają konfliktu, naprawdę po prostu unikają swojego własnego potencjału wzrostu. Podobnie, niektórzy uwięzili się, zamykając się w potrzebie ciągłego harmonizowania zamiast czasem być nośnikami zasady lub innych niepożądanych wiadomości. Lepsza relacja z introwertycznym myśleniem może pomóc ENFJ odkryć więcej swojego autentycznego ja w tym zakresie i nie czuć się źle z powodu okazjonalnego powodowania konfliktu w imię wzrostu i większego dobra.

Taka akceptacja konfliktu może również, paradoksalnie, pozwolić ENFJ działać w znacznie bardziej wspierający sposób, gdzie naprawdę szanują autonomię kogoś, nawet jeśli obejmuje to akceptację niekomfortowych prawd o drugiej osobie. I czyniąc to, są w stanie pomóc tej osobie w sposób znacznie bardziej zgodny z indywidualną naturą tej osoby w przeciwieństwie do powszechnej lub bardziej uogólnionej wizji tego, co powinni zrobić.

ENFJ, którzy przyjmują swoje myślenie, są więc w stanie patrzeć na ludzi bez uprzedzeń i często są w stanie działać jako naprawdę gwiazdorscy katalizatory indywidualnej zmiany i wzrostu. Mogą pomóc odsłonić osobę przed różnymi ideami, myślami, emocjami i transformacyjnymi doświadczeniami, dążąc do pójścia poza zwykłe posługi, które inni mogliby zaoferować, działając na głębokim zrozumieniu, że każdy musi się transformować w sposób unikalny dla siebie. W ten sposób ENFJ są naprawdę w stanie działać jako wielcy mentorzy i przewodnicy transformacji na wielką skalę — zarówno w sensie społecznym, wizjonerskim, jak i na poziomie indywidualnym.