Test Chad czy Chud

„Chad” i „Chud” zaczęły jako obelgi, ale żadna z tych nazw nie pozostała w miejscu, z którego pochodziła. Chad było w latach 90. chicagowskim slangiem określającym pewien typ zamożnego młodego mężczyzny, w 2006 roku trafiło do Urban Dictionary, a w 2013 roku utrwaliło się jako „Chad Thundercock” na forum /r9k/ serwisu 4chan — postać odnosząca sukcesy bez wysiłku, wobec której to forum się definiowało. Rozluźniły je rysunki Virgin kontra Chad z marca 2017 roku, które zestawiały obie postacie przy błahych, codziennych czynnościach: jak każda z nich wchodzi do pomieszczenia, zamawia kawę czy odpowiada na wiadomość. Gdy żart zaczął dotyczyć postawy, a nie podboju, słowo zmieniło znaczenie i dziś używa się go z pewnym rodzajem sympatii wobec kogoś, kto po prostu się tym nie przejmuje.

Chud przebył dłuższą drogę. To skrót od nazwy filmu o potworach z 1984 roku, C.H.U.D., rozwijanej jako „kanibalistyczni humanoidalni podziemni mieszkańcy”, i początkowo pojawiał się w internecie jako zwykła obelga: w 2003 roku Urban Dictionary podawał go jako określenie osoby głupiej i nieprzyjemnej, bez żadnego podtekstu politycznego. Dopiero od końca 2019 roku, za pośrednictwem memów o kompasie politycznym, przylgnął do internetowej prawicy, skąd pochodzi większość jego obecnego ładunku i gdzie funkcjonują takie odgałęzienia jak Chudjak i GigaChud. Ten test nie pyta o żadną z tych rzeczy. Pyta o temperament: czy jesteś osobą, która musi wiedzieć, co naprawdę się dzieje, czy też taką, która nie musi tego wiedzieć.

Ujęty w ten sposób kontrast staje się zwyczajny i możliwy do sprawdzenia. Koniec Chad opisuje kogoś, kto ufa pierwszemu wrażeniu, swobodnie czuje się w towarzystwie, robi daną rzecz zamiast o niej czytać i przyjmuje oczywiste wyjaśnienie, ponieważ zazwyczaj jest ono poprawne. Koniec Chud opisuje kogoś, kto musi zrozumieć mechanizm, ma zainteresowania zbyt szczegółowe dla większości stołów podczas kolacji, wie bardzo dużo o tematach, których nigdy nie praktykował, i zakłada, że pod tym, co jest pokazywane, kryje się kolejna warstwa. Niemal nikt nie jest wyłącznie jednym z nich, dlatego wynik jest pozycją na linii, a nie etykietą w pudełku.

Za każdym aspektem stoi rzeczywista literatura naukowa. Instynkt jest bliski rozróżnieniu między trybem racjonalnym a doświadczalnym opisanym przez Paciniego i Epsteina, którzy odkryli, że ludzie trwale różnią się pod względem tego, jak dokładnie rozumują, zamiast po prostu coś wiedzieć. Swoboda i działanie wiążą się z opisaną przez Cacioppa i Petty'ego potrzebą poznania: trwałą skłonnością do wymagającego wysiłku myślenia, która pozwala przewidzieć, kto czyta przypisy, a kto po prostu przechodzi do działania. Aparycja wiąże się z badaniami nad iluzorycznym dostrzeganiem wzorców, w których skłonność do widzenia powiązań w szumie przewiduje wiarę w ukryte wyjaśnienia. Ta skłonność jest prawdziwą cechą, a nie wadą, i jak każda cecha czasami okazuje się trafna.

Twoje odpowiedzi są łączone w jeden wynik chadowości od 0 do 100 wraz z rozbiciem na cztery aspekty. Wysoki wynik odzwierciedla instynktowny, swobodny społecznie, nastawiony przede wszystkim na działanie i przyjmujący rzeczy za dobrą monetę koniec kontinuum, a niski wynik odzwierciedla koniec analityczny, zaabsorbowany, interpretacyjny i dociekający, co naprawdę się dzieje. Wynik jest przedstawiany na wykresie z dwoma biegunami, który rozkłada Twoje nawyki między stroną Chud i stroną Chad, dzięki czemu możesz od razu zobaczyć, w którą stronę się skłaniasz i jak bardzo. Niewielkie znaczniki porównawcze są szacunkowymi punktami odniesienia, a nie standaryzowanymi normami klinicznymi.

Warto powiedzieć wprost, że wysoki wynik nie jest komplementem, a niski wynik nie jest oskarżeniem. Koniec Chud to miejsce, w którym odbywa się większość dostrzegania: ktoś musiał przeczytać ten dokument i nie był to mężczyzna, który już znajdował się na imprezie. Koniec Chad to miejsce, w którym odbywa się większość działania, dlatego tak duża część świata się na nim opiera. Każdy z tych końców jest mniej więcej ślepy na to, co obserwuje drugi, a koszt po obu stronach jest realny — jedna płaci czasem i towarzystwem, druga rzeczami, o których nigdy się nie dowiedziała.

Ten test służy rozrywce i autorefleksji. Nie jest narzędziem diagnostycznym, nie mierzy żadnego stanu klinicznego i nie wysuwa żadnych twierdzeń na temat czyjejkolwiek polityki, wartości ani wartości jako osoby. Terminy te są internetowym slangiem użytym tutaj do opisania określonych postaw, a nie jakiejkolwiek grupy, wobec której były kierowane, zaś aspekty to zwyczajne nawyki myślowe, a nie zwalidowane podskale.

Odniesienia

• Cacioppo, J. T., & Petty, R. E. (1982). The need for cognition. Journal of Personality and Social Psychology, 42(1), 116-131.
• Pacini, R., & Epstein, S. (1999). The relation of rational and experiential information processing styles to personality, basic beliefs, and the ratio-bias phenomenon. Journal of Personality and Social Psychology, 76(6), 972-987.
• van Prooijen, J.-W., Douglas, K. M., & De Inocencio, C. (2018). Connecting the dots: Illusory pattern perception predicts belief in conspiracies and the supernatural. European Journal of Social Psychology, 48(3), 320-335.