Skip to main content
Take Test

Wywiad Zawodowy INTJ #1

Wywiad przeprowadził Ryan Smith

Zastrzeżenie: Poniższy wywiad zawiera wulgarny język i obraźliwe uwagi i może nie być odpowiedni dla wszystkich odbiorców.

Miło, że przeprowadzasz wywiad, Michael. Na początek, jakie jest twoje doświadczenie w identyfikowaniu się jako INTJ?

Miałem własną firmę i z czysto utylitarnych powodów badałem sposoby zarządzania ludźmi, ponieważ nie odnosiłem w tym wielkiego sukcesu. Najpierw zaczęliśmy stosować inne systemy, jak DISC, ale nie zdołały one wzbudzić mojego zainteresowania. Później natknąłem się na MBTI w moich badaniach. Kiedy przeczytałem opis mojego typu - „lubi budować modele, stosując kryterium 'czy to działa?'” i tak dalej - to naprawdę do mnie przemówiło. To nie był tylko efekt Forera, ponieważ nie odnosiłoby się to do innych ludzi. Zawsze czułem, że jestem inny, nie wiedząc dlaczego. To było tylko uczucie z tyłu głowy bez sposobu na jego skrystalizowanie. A przeczytanie tych słów sprawiło, że to wreszcie kliknęło.

Zwariowałem, zapisując się na te internetowe fora poświęcone typologii i MBTI - byłem naprawdę naiwny, oczekując spotkania innych INTJ podobnych do mnie, a nie tych fałszywych INTJ, którzy krętają się po tych tablicach.

Wprowadziliśmy oficjalne MBTI w mojej firmie i wszystkim. Byłem entuzjastycznie nastawiony, ale pracownicy byli podejrzliwi. Zarząd i ja próbowaliśmy ich uspokoić, mówiąc, żeby po prostu odpowiadali na pytania szczerze, ale nie mogę powiedzieć, że odnieśliśmy wielki sukces. W sensie, mówili, że będą współpracować, ale widziałem w ich działaniach, że nie współpracują. Nie potrafiłem tego obrócić w sposób, który sprawiłby, że wydawałoby się to dla nich zabawne.

Niestety, kiedy wyniki były gotowe, 40% firmy wyszło jako NTJ. Byłem jak: „O mój Boże, to najgorsza porażka wszech czasów.” Firma z 50 osobami, z których 40% wyszło jako NTJ. Było jasne, że wszyscy naśladowali liderów firmy. Wtedy zrozumiałem, jak niesamowicie stronnicze są niektóre portrety typów S i jak typy S naprawdę mają niesamowitą zdolność do naśladowania grupy i wyczuwania, czego się od nich oczekuje. Na wiele sposobów te zdolności są o wiele bardziej rozwinięte u typów S niż u typów N, ponieważ typy N często są pochłonięte tym, co dzieje się w ich własnych głowach i nie zwracają uwagi na to, co mają przed sobą.

Wyprzedziłeś trochę moje pytania, ale jakie jest twoje wykształcenie i co obecnie robisz?

Mam BA z informatyki. Właściwie nie chciałem w ogóle iść na uniwersytet. Nie widziałem w tym wartości. Moim celem było zwiększenie mojej przestrzeni możliwości; dać mi przestrzeń i okazje do robienia tego, co chcę, a pieniądze były ograniczającym czynnikiem. Więc chciałem to zoptymalizować. W tych celach nie widziałem wartości studiowania informatyki, mimo że pracowałem w tech. Właściwie prowadziłem zaawansowaną firmę technologiczną, podczas gdy studiowałem informatykę, więc mogłem z pierwszej ręki powiedzieć, jak to, czego się uczyliśmy, miało naprawdę ograniczoną wartość. Chciałem rzucić studia, ale moja INFJ siostra naciskała na mnie, żebym kontynuował, i tak dostałem dyplom, choć nie jestem z niego dumny i nigdy go nie potrzebowałem.

Czy zgadzasz się z Billem Gatesem, który powiedział: „Powiedz, że dodałeś dwa lata do mojego życia i pozwoliłeś mi iść do biznesowej szkoły. Nie sądzę, żebym zrobił lepszą robotę w Microsoft.” - Czy to też twoje spojrzenie?

Cóż, rzecz w tym, że większość NTJ racjonalizuje to, co robi - oczywiście wszyscy to robią, ale myślę, że NTJ są w tym szczególnie źli. Powiedziałbym, że uniwersytet był dla mnie dobry, ponieważ tam spotkałem tego INTP , który jest moim przyjacielem na całe życie.

Niektóre z zajęć z filozofii nauki, które odbyłem, były też lekko interesujące, ale ogólnie, jeśli spojrzę na ilość czasu, który spędziłem na uniwersytecie, powiedziałbym, że nie było warto. Jednak zawiązanie przyjaźni z moim przyjacielem INTP naprawdę było warte. Chociaż spędziłem całe moje dorosłe życie obracając się wśród wyższych szczebli świata biznesu, nigdy nie spotkałem nikogo takiego jak ten facet. Spotkałem innych INTP, oczywiście, ale nikogo tak intelektualnie ciekawego teorii jak on. Od kiedy opuściłem świat korporacji, wdałem się w niektóre kręgi społeczne, gdzie są też inteligentni INTP - ludzie podobni do mojego przyjaciela - ale niestety uważam, że trudniej nawiązać przyjaźnie w wieku trzydziestu lat niż na studiach. Nawet jeśli obie strony chcą być przyjaciółmi, spotkania, które masz, nie sprzyjają tak bardzo formowaniu głębokich przyjaźni jak w nastoletnich latach i wczesnych dwudziestych.

Już wspomniałeś, że masz firmę. Czy możesz opowiedzieć nam trochę więcej o tym?

Tak, założyłem moją pierwszą firmę jeszcze w liceum. Potrzebowałem pieniędzy i już sporo wiedziałem o komputerach. Więc zebrałem się z przyjacielem i zaczęliśmy kupować różne części sprzętowe, które składaliśmy w działające komputery, a potem sprzedawaliśmy z narzutem ludziom, których znaliśmy. Robiliśmy to przez około rok, aż dotarło do nas, że za każdego sprzedanego komputera musiałaby być zaangażowana ręczna praca. To był okropny sposób zarabiania pieniędzy. Więc zamiast tego wszedłem w biznes internetowy, sprzedając usługi internetowe i hosting webowy firmom i osobom prywatnym. To było o wiele lepsze rozwiązanie, ponieważ w tej branży nie musiałem wkładać godzin pracy w każdą indywidualną sprzedaż, a dochód z każdej sprzedaży był powtarzalny co miesiąc. Wszedłem w ten biznes w czasie, gdy wiele aspektów tego rynku było sztucznie ograniczone lub deficytowe, więc byłem na czele rozwoju, gdy się odbywał.

W pewien sposób to brzmi trochę jak rynek bankowości inwestycyjnej z wczesnych i połowy lat 2000, kiedy też było sporo pieniędzy do zarobienia dla tych bankierów, którzy byli wśród pierwszych, którzy skierowali dostępne platformy handlowe do prywatnych i drobnych inwestorów?

Dokładnie. Musisz być na właściwym rynku we właściwym czasie. To najlepszy sposób na wzbogacenie się, jeśli zaczynasz od zera (jak ja). Wtedy ludzie nic nie wiedzieli o internecie. Wiedzieli tylko, że chcą się zaembarkować. Teraz sprawy są o wiele trudniejsze, a konkurencja o wiele ostrzejsza.

W teorii biznesu jest taka rzecz zwana Teorią Czerwonej Wody / Niebieskiej Wody lub Blue Ocean Strategy. Czerwona woda to terytorium już opanowane przez konkurencję - gdzie rekiny rozrywają się nawzajem i woda jest czerwona, bo pełna krwi. Niebieska to nieznane wody - gdzie wypływasz, by znaleźć nowe terytorium, mając nadzieję, że odkryjesz Amerykę lub lukratywną nową trasę handlową do Indii. Ale jednocześnie ryzykujesz, że tam też może nie być nic dla ciebie.

Najlepszy sposób na wzbogacenie się to znalezienie dziewiczej niebieskiej wody. Więc powinieneś to mieć na uwadze, słuchając tych wykładów guru tech, którzy odnieśli sukces w Silicon Valley - oferują ci szczegóły swojej osobistej historii, a większość z tego, co mówią, będzie bezużyteczna. Ich niebieska woda dawno już stała się czerwoną wodą, a w wielu przypadkach ci faceci nie potrafiliby zidentyfikować nowych niebieskich wód, nawet gdyby chcieli.

Czy możesz opowiedzieć, jak to było prowadzić firmę?

Wprowadziłem niektóre ze swoich osobliwych cech do praktyk firmy. Na przykład, w początkowych dniach moja firma prawie nie robiła marketingu. Wiele lat później stało się to naprawdę dużym problemem dla nas, ponieważ inna firma weszła na scenę i miała naprawdę duży budżet marketingowy.

Dla mnie marketing wydawał się bezsensowny. Myślałem, że ludzie będą chcieli tylko faktów o naszym produkcie, a nie mnóstwa luźnego BS wokół niego. Że dokonają racjonalnej analizy na podstawie podanych danych. Myślałem, że tak działają ludzie, ponieważ tak działam ja. Ale kiedy ta inna firma weszła z wielkim marketingiem i przyzwoitym produktem, to przysporzyło mi dużo kłopotów.

Kiedy przechodzisz od setek klientów do tysięcy z nich, poziom usług, jaki twoja firma jest w stanie świadczyć, nieuniknienie spada - musi spaść. Więc klienci będą narzekać, a kiedy to robią, będą jeszcze bardziej niezadowoleni, jeśli nie masz tej warstwy marketingowej miłości i puszystości otaczającej produkt. Więc marketing faktycznie ma wartość dawania klientowi pozytywnych emocji dotyczących jego relacji z produktem.

Miłość i puszystość - to trwało 10 lat, zanim przyswoiłem tę lekcję.

Ale potem ustąpiłeś ze stanowiska CEO - dlaczego?

Cóż, byłem tam przez 14 lat, co wydawało mi się naprawdę za długo. Zmęczyłem się i znudziłem. Ale z jakiegoś powodu miałem silne przeczucie, że powinienem zostać. Mimo że nie lubię rutyny i nie lubiłem niektórych rzeczy związanych z prowadzeniem firmy, tłumiłem siebie dla tego - poświęciłem się dla tego, choć nie było to w moim najlepszym interesie.

Kiedy widzę niektóre z rzeczy, które teraz robisz, jak uczenie się genetyki i czytanie Hegla, widzę, jak świat biznesu ostatecznie stałby się dla ciebie zbyt intelektualnie ograniczający.

Tak, wyzwanie zostało rozwiązane. Biznes był w zasadzie rozwiązany. W moich ostatnich latach jako CEO faktycznie nadmiernie zoptymalizowałem biznes, ponieważ byłem tak zmęczony codzienną rutyną prowadzenia firmy. Zleciłem zespołom, które dyskutowały architekturę przedsiębiorstwa. Wbudowałem dużo struktury w firmę, która była daleko przed potrzebami firmy tej wielkości. Na przykład, wprowadziłem zarządzanie macierzowe i hierarchiczne top-down oraz struktury cross-functional i łańcuchy dowodzenia cross-purpose. W końcu obciążałem firmę złożonością tylko po to, by połechtać moją własną intelektualną fantazję. Próbowałem to wszystko uczynić bardziej skomplikowanym, niż musiało być.

Czy możesz powiedzieć, co teraz robisz?

Czytam i badam, ciesząc się wolnością, którą mam. Minęło kilka lat, odkąd ustąpiłem, i ponieważ czułem, że muszę zrobić coś, wplątałem się NTP w ten mały tech startup, gdzie im doradzam i posiadam trochę akcji. „NTP'd” to mój termin na kiedy po prostu coś tam rzucasz i czekasz na feedback z rynku. Ten cały sposób myślenia jest dla mnie obcy. Zazwyczaj zaczynam od konkretnego celu, który mam na myśli i chcę osiągnąć na świecie, zamiast pozwalać bieżącemu stanowi świata kształtować mnie.

Jest jeszcze wiele dziedzin, w których można osiągnąć wysokie cele. Opieka zdrowotna to dziedzina gotowa na wstrząs. Cały model, na którym opieramy nasze praktyki zdrowotne, jest w zasadzie taki sam jak 75 lat temu. Jest nadmiernie akredytowany i silnie biurokratyzowany - naprawdę rozdęty i nieporęczny.

Mógłbym się widzieć pracującego nad restrukturyzacją opieki zdrowotnej, ale jak dotąd nie wyłonił się w mojej głowie niezawodny sposób na osiągnięcie dużego celu w tym sektorze. Moim zamiarem po ustąpieniu ze stanowiska CEO było natychmiast rozpoczęcie czegoś nowego, ale byłem zmęczony. Naprawdę nie byłem świadomy, jak wyczerpany byłem zarówno fizycznie, jak i intelektualnie - świat biznesu dobierał się do mnie po 14 latach ciągłego wysiłku.

Te dni czuje się naturalnie być bardziej zrelaksowanym - już nie czuję, że muszę się przykładać w 100% do rozwiązywania wielkich celów cały czas. Ale z tyłu głowy wciąż mnie irytuje, że niektóre z wielkich celów, które chcę zobaczyć osiągnięte, nie są realizowane. Nie musi to być ja, kto je osiąga; po prostu nienawidzę widzieć, jak gorszy stan się przedłuża. Nieskuteczność to jeden z moich gorących przycisków - widok nieskuteczności irytuje mnie codziennie.

Chciałbym usłyszeć, jak to było prowadzić własną firmę. Jak ci to odpowiadało?

Cieszyłem się poczuciem osiągnięcia i tym, jak łatwiej było funkcjonować z PA. Cieszyłem się też zdobywaniem szacunku, zanim jeszcze otworzyłem usta - nie musiałem uzasadniać mojej pozycji; ludzie po prostu mówili „Tak, Michael”, kiedy coś mówiłem. Na szczęście miałem mojego przyjaciela INTP z uniwersytetu, o którym wspomniałem wcześniej, żeby mnie trzymać w ryzach - nie dbał o to, że jestem CEO i zawsze mówił, jak widział. Ludzie byli zszokowani, kiedy nie zgadzał się z moją opinią lub oceną sytuacji. Był naprawdę bardzo cenny dla mnie.

Było też miło móc narzucać moją wolę - jeśli chciałem, żeby coś zostało zrobione, to zostało zrobione. Jako CEO jest oczywiste, że o wiele łatwiej przepchnąć coś przez organizację niż jeśli nie jesteś CEO. Na przykład, w pewnym momencie zobaczyłem innowacyjne oprogramowanie, które połączyłoby wiele usług, które oferowaliśmy, i umieściłoby to wszystko na wspólnej platformie. Ale nikt w firmie nie miał kwalifikacji do obsługi tego typu oprogramowania. Gdybym nie był CEO, ludzie mogliby się opierać mojej sugestii, żebyśmy przeszli na tę aplikację, ponieważ nie lubiliby pomysłu nauki nowych umiejętności. Ale jako CEO mogłem po prostu podjąć decyzję o przejściu i wdrożyć tę zmianę, ponieważ wiedziałem, że ma potencjał. Fakt, że moi pracownicy nie mieli umiejętności obsługi oprogramowania, nie wchodził w grę. Musieli robić, co powiedziałem, i nabyć te umiejętności.

Nie doceniałem społecznego aspektu bycia CEO - nie lubiłem poklepywania ludzi po głowie i mówienia „Dobra robota”. Zamiast tego zamykałem się w moim biurze i skupiałem na strategiach. Nie współpracowałem dużo, ani z moimi pracownikami, ani z przedstawicielami innych firm. Podczas gdy byłem CEO, moglibyśmy zawrzeć sojusze z innymi firmami - sojusze, które podniosłyby wynik finansowy - ale zawsze byłem bardziej skupiony na moich własnych strategiach.

Dlatego wiedziałem, że chcę, żeby ESTP nastąpił po mnie jako CEO. Inteligentni ESTP są naprawdę świetni w pracy z okazjami, które im się daje - rozumieją sztukę brania solidnych fundamentów i maksymalnego ich wykorzystania. Alternatywnym kandydatem był ENTJ , który też ubiegał się o stanowisko mojego następcy, ale byłby kontynuacją niektórych słabości, które wykazywałem jako CEO. Żaden z nas nie wie, jak podlizywać się ludziom. Nie tak z ESTP: Jest niesamowicie dobry w podlizywaniu się zarówno pracownikom, jak i klientom, i jest dobry w adaptowaniu się do fundamentów tego, co odziedziczył. Na dodatek jest też ekstremalnie utalentowany w przewidywaniu, czego chcą klienci. Na przykład, poszedł do naszych laboratoriów i spojrzał na niektóre projekty, które ENTJ i ja gotowaliśmy, ale które w zasadzie odstawiliśmy, ponieważ nie działały. ESTP wziął niektóre z tych programów i zrestartował je z garścią zmian front-end, które okazały się naprawdę trafiać do klienta. Więc w pewien sposób naprawdę umożliwił naszym pomysłom dotarcie tam, dokąd sami nigdy byśmy ich nie zabrali. To jakbyśmy zbudowali samochód wyścigowy, ale to ESTP jest paliwem.

W tym momencie zazwyczaj pytamy rozmówców o najgorszą pracę, jaką kiedykolwiek mieli, ale wydaje się, że to pytanie mogłoby być trudne do odpowiedzi w twoim przypadku, ponieważ jesteś samozatrudniony od liceum.

Cóż, co mogę powiedzieć? Nie jestem dobry w pracy dla innych ludzi. Wszystko, co obejmuje pracę fizyczną lub rutynę, nie jest dla mnie. Nie lubię musieć wchodzić w interakcje z innymi ludźmi i nie lubię rzeczy, w których nie mam autonomii. Muszę mieć sprawczość i być wolny, by robić, kurwa, co chcę, bez konieczności odpowiadania przed biurokratami i zmartwionymi menedżerami średniego szczebla. Naturalnie ciągnie mnie do dziedzin, gdzie mogę wziąć gówniany nieskuteczny stan i przekształcić go w coś dobrego.

Czy nie ma żadnej pracy bez perspektyw, którą możesz nazwać jako ponure lub złe doświadczenie dla ciebie?

Zgadza się. Na zawsze zostanę pozbawiony tych zabawnych wspomnień. Nie miałem okazji zdobyć takich ekscytujących widoków do wspominania.

***

Wywiad Zawodowy INTJ #1 © Ryan Smith i IDR Labs International 2015.

Myers-Briggs Type Indicator i MBTI są znakami towarowymi MBTI Trust, Inc.

IDRLabs.com to niezależne przedsięwzięcie badawcze, które nie ma powiązań z MBTI Trust, Inc.

Zdjęcie na okładkę artykułu zamówione dla tej publikacji od artysty Georgiosa Magkakisa.

***

IDRlabs offers the following Career Interviews:

FREE